Το Ιερό Κοράνιο για το τζιχάντ
Α) «Και να πολεμάτε για χάρη του Αλλάχ όσους σας πολεμούν, αλλά μην ξεπερνάτε τα όρια, γιατί ο Αλλάχ δεν αγαπά τους παραβάτες» (2,190).
Β) «Οι μήνες - στον Αλλάχ- είναι δώδεκα […]. Απ’ αυτούς τέσσερις, που ο πόλεμος απαγορεύεται - αυτή είναι η σωστή χρήση τους στη θρησκεία. Γι’ αυτό μην αδικείτε τον εαυτό σας κατά τη διάρκειά τους, και πολεμάτε τους άπιστους όλους μαζί, όπως κι αυτοί σας πολεμούν όλους μαζί, και μάθετε ότι ο Αλλάχ είναι μ’ εκείνους που Τον φοβούνται» (9,3).
Γ) «Κι ορκίστηκαν στον Αλλάχ με τον πιο δυνατό όρκο τους, ότι αν τους πρόσταζε (για το ισλαμικό Τζιχάντ - άμυνα) θα εγκατέλειπαν (τα σπίτια τους) […]» (24,53).
Δ) «Γι’ αυτό όταν συναντάτε τους άπιστους (στη μάχη), κτυπάτε το λαιμό τους (να τους πολεμάτε) μέχρι να τους νικήσετε εντελώς (να τους υποτάξετε) και τότε δέστε τους ένα δεσμό σταθερό (πάνω τους), ασφαλίστε τους σαν αιχμάλωτους)» (47, 4).
E) «Και πολεμήστε τους (σκοτώνοντας τους) μέχρις ότου να μην υπάρχει πειρασμός και να είναι η θρησκεία του ΑΛΛΑΧ η μοναδική, κι αν όμως βάλουν τέλος (στην απιστία τους), τότε (στ' αλήθεια) ο ΑΛΛΑΧ βλέπει όλα όσα κάνουν» (8,39)
Πηγή: Γρηγορίου Ζιάκα, Ισλάμ, Θρησκεία και Πολιτεία, εκδ. Κορνηλία Σφακιανάκη, Θεσσαλονίκη, 2003, σσ. 80-82