«Στην ποίηση της μεταπολεμικής περιόδου η αμφίδρομη σχέση της γραφής με τη θεματική της αρρώστιας και του πόνου καταδεικνύει τη διάσταση ανάμεσα στον ποιητή και την πραγματικότητα. Η ποιητική δημιουργία συχνά ταυτίζεται με το μαρτύριο του ποιητή που υποφέρει, όπως υποφέρει και το «σώμα» του ποιήματος. Οι λέξεις αποκτούν σωματικά χαρακτηριστικά και παρουσιάζουν συμπτώματα ανθρώπινου πάσχοντος οργανισμού: πυρετό, ασθένεια, αναπηρία, τραύματα και πληγές, αιμορραγία.
Επιπλέον, κατά την περίοδο αυτή, γενικεύεται η αυτοαναφορική λειτουργία της ποίησης που μιλάει για τον εαυτό της και συχνά αυτολογοκρίνεται, μέσα από έναν αξιοπρόσεχτο αριθμό ποιημάτων ποιητικής, ο οποίος αυξάνεται όσο οι δημιουργοί απομακρύνονται χρονικά από τις τραυματικές μεταπολεμικές εμπειρίες και βυθίζονται στις δαιδαλώδεις περιοχές της μνήμης.
Όσον αφορά την πρώτη μεταπολεμική γενιά, το αίσθημα της ενοχής αλλά και η συναίσθηση της ευθύνης απέναντι στους νεκρούς συντρόφους ωθούν το ποιητικό υποκείμενο σ’ έναν αγώνα διάσωσης της ιστορικής μνήμης και, κατά συνέπεια, της συλλογικής ταυτότητας. Ο επιζών ποιητής νιώθει ότι έχει καθήκον να μιλήσει για τη θυσία των νεκρών. Το ποίημα σπάνια είναι το προϊόν μιας αποκαλυπτικής και λυτρωτικής έμπνευσης, αλλά συνήθως προκύπτει από την ανάγκη να διατηρηθεί η ανάμνηση της θυσίας μέσω της γραφής, καθιστώντας το ποίημα ενθύμιο ή μνημείο πόνου.
[…]
Ο ποιητής κουβαλάει το φορτίο μιας τραυματισμένης πραγματικότητας, αδυνατώντας να προβεί ο ίδιος σε πράξεις και σε καλλιτεχνικές υπερβάσεις, δέσμιος του δικού του ανίσχυρου σώματος αλλά και των μαρτυρικών σωμάτων που δεν υπάρχουν πια, υπονομεύοντας ή αμφισβητώντας την τέχνη του, αντιμετωπίζοντας τις λέξεις και τα σύμβολα με καχυποψία και ενοχές. Ο λόγος αποκτά σταδιακά σάρκα και γίνεται ευάλωτος, τρωτός, γίνεται όμως συγχρόνως και επικίνδυνος για τον δημιουργό, που δεν μπορεί να έχει τον απόλυτο έλεγχο και συχνά βασανίζεται από το ποιητικό υλικό.»
(Αλεξιάδου, Θ. (2020). «Η Άρρωστη Μούσα. Η θεματική του πόνου στη μεταπολεμική ποίηση». Στο Θεοδούλη (Λίλυ) Αλεξιάδου. Η ποιητική της ετερότητας. Κείμενα για την πρώτη μεταπολεμική γενιά. Αθήνα: Εκδόσεις Εκάτη.)