∼ Απομαγνητοφωνημένο κείμενο ∼

Για την χωρική πολυπλοκότητα παρατηρούμε ότι ο πρώτος αλγόριθμος χρησιμοποιεί τρεις μεταβλητές, α, β και temp, αριθμητικού τύπου, ενώ ο δεύτερος μόνο δύο, α και β, επίσης αριθμητικού τύπου. Συνεπώς, ο δεύτερος αλγόριθμος είναι καλύτερος στο κριτήριο αυτό, αφού απαιτεί λιγότερες μονάδες μνήμης για να εκτελεστεί. Για τη χρονική πολυπλοκότητα παρατηρούμε ότι και οι δύο αλγόριθμοι χρησιμοποιούν τέσσερις εντολές. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν χρειάζονται τον ίδιο χρόνο για να εκτελεστούν όλες αυτές οι εντολές. Η απάντηση είναι όχι. Συγκεκριμένα, στον πρώτο αλγόριθμο, η εντολή εκχώρησης τιμής του β στη μεταβλητή α συνεπάγεται δύο προσπελάσεις στη μνήμη, μία για να βρούμε την τιμή της β και μία για να την εγγράψουμε ή αποθηκεύσουμε στη θέση της α. Αντιθέτως, στον δεύτερο αλγόριθμο, η εντολή εκχώρησης τιμής του αθροίσματος α συν β στη μεταβλητή α απαιτεί τρεις προσπελάσεις στη μνήμη, δύο για να φέρουμε τις τιμές των α και β και μία για να εγγράψουμε το αποτέλεσμα της πρόσθεσης στην α. Συμπερασματικά, ενώ ο πρώτος αλγόριθμος μοιάζει χειρότερος επειδή χρειάζεται περισσότερη μνήμη, τελικά είναι καλύτερος γιατί ο δεύτερος χρειάζεται περισσότερο χρόνο για την εκτέλεση όλων των επιμέρους ενεργειών.