1828: Γέννηση του Λέοντος Τολστόι
Ο κόμης Λέων Τολστόι γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1828 στο οικογενειακό κτήμα της "Γιάσναγια Πολιάνα" ("Φωτεινό Ξέφωτο") στη Ρωσία· εκεί έγραψε τα έργα του και εκεί έχει ταφεί.
1844 - 1847: Φοίτηση στο Πανεπιστήμιο του Καζάν
Ο Λέων Τολστόι έμεινε ορφανός από την ηλικία των εννέα ετών· τον ανέθρεψε μια ηλικιωμένη θεία του και έλαβε μόρφωση από Γάλλους οικοδιδασκάλους. Το 1844 γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο του Καζάν. Το 1847 εγκατέλειψε τις σπουδές του και, αφού περιπλανήθηκε μερικά χρόνια, κατατάχθηκε εθελοντικά στο στρατό.
1853 - 1857: Συμμετοχή στον πόλεμο της Κριμαίας - Αποστράτευση
Ο Λέων Τολστόι συμμετείχε στον Πόλεμο της Κριμαίας (Οκτώβριος 1853 - Φεβρουάριος 1856) ως κατώτερος αξιωματικός. Αποστρατεύτηκε το 1857. Ο αιματηρός αυτός πόλεμος διεξήχθη μεταξύ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, από τη μία πλευρά, και των συμμαχικών δυνάμεων της Βρετανίας, της Γαλλίας, της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του Βασιλείου της Σαρδηνίας, από την άλλη. Αιτία ήταν ο ανταγωνισμός για τον έλεγχο και την εκμετάλλευση της παραπαίουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
1862: Γάμος με την Σοφία Μπερς
Το 1862 ο Λέων Τολστόι παντρεύτηκε την Σοφία Μπερς. Η ζωή τους δεν υπήρξε ανέφελη και σημαδεύτηκε από δυστυχία και πικρές απογοητεύσεις για τον ίδιο.
1847 - 1910: Το Ημερολόγιο του Λέοντος Τολστόι
Από το 1847 άρχισε να κρατά ημερολόγιο για λόγους ενδοσκόπησης και αυτοκριτικής. Επίσης, τα ημερολόγια του χρησίμευσαν και ως πηγή υλικού για τα μεγαλύτερά του έργα.
1863: Οι Κοζάκοι
Στο συγκεκριμένο έργο ο Τολστόι αφηγείται την ιστορία ενός νεαρού Ρώσου, ο οποίος αναζητώντας μια πιο αυθεντική ζωή εγκαταλείπει την ασφαλή και αδιάφορη ζωή του αναζητώντας το νόημά της μέσω της στράτευσής του στην περιοχή του Καυκάσου. Το έργο περιλαμβάνει πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία του συγγραφέα από την συμμετοχή του στον πόλεμο του Καυκάσου (1817-1864).
1869: Πόλεμος και Ειρήνη
Το 1869 δημοσιεύεται ένα από τα σημαντικότερα έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, το μυθιστόρημα Πόλεμος και Ειρήνη. Θεωρείται αριστούργημα και λογοτεχνικό ορόσημο για την ανατομία της ανθρώπινης ψυχής. Στο συγκεκριμένο έργο παρατίθενται με λεπτομέρειες τα ιστορικά γεγονότα της γαλλικής εισβολής στη Ρωσία κατά την εποχή του Ναπολέοντα.
1877: Άννα Καρένινα
Η Άννα Καρένινα θεωρείται ως μία από τις μεγαλύτερες ερωτικές ιστορίες στην παγκόσμια λογοτεχνία και, ενδεχομένως, το μεγαλύτερο ερωτικό μυθιστόρημα του 19ου αιώνα. Με φόντο την αυτοκρατορική Ρωσία, στο βιβλίο περιγράφονται με κάθε λεπτομέρεια και ψυχαναλυτική διάθεση οι ολέθριες συνέπειες ενός παράφορου έρωτα, η σύγκρουση λογικής και συναισθήματος και τα ηθικά διλήμματα.
1879 - 1880: Μια Εξομολόγηση
Έντονα αυτοβιογραφικό έργο, όπου ο Λέων Τολστόι θέτει κομβικά υπαρξιακά και φιλοσοφικά ερωτήματα μπροστά στον ερχομό του θανάτου και την αναζήτηση της πραγματικής ουσίας της ζωής. "Αν ο Θεός δεν υπάρχει και ο θάνατος είναι αναπόδραστος, τότε, ποιο το αληθινό νόημα της ζωής;"
1886: Ο θάνατος του Ιβάν Ίλιτς
Πρόκειται για μια νουβέλα 58 σελίδων και δώδεκα ενοτήτων η οποία διαπραγματεύεται τον φόβο του ανθρώπου μπροστά στην απειλή του θανάτου.
1889: Η σονάτα του Κρόιτσερ
Το έργο (νουβέλα) λογοκρίθηκε αμέσως από τις ρωσικές αρχές· είναι έργο ψυχαναλυτικό μέσα στο οποίο σκιαγραφούνται τα πάθη του έρωτα, οι αλλοτριωμένες συζυγικές σχέσεις, η απιστία, η ζήλια και η φθορά.
1890 - 1898: Ο πατήρ Σέργιος
Ο συγγραφέας επεξεργάστηκε τμηματικά και σε βάθος χρόνου το συγκεκριμένο έργο. Ο Νίκος Καζαντζάκης
γράφει στο έργο του Ιστορία της Ρωσικής Λογοτεχνίας: «Το πιο αποκαλυπτικό έργο της εποχής τούτης
του Τολστόι είναι Ο πατήρ Σέργιος· πίσω από τον οδυνηρό προφήτη Σέργιο ξεχωρίζεις τη σπαρακτική φυσιογνωμία του Τολστόι. Ο Σέργιος είναι αξιωματικός, φεύγει τη ματαιότητα τ
ου κόσμου, γίνεται μοναχός, μα πέφτει σε νέους, ανηθικότερους πειρασμούς. Οι άνθρωποι τον θεωρούν άγιο κι αυτός μέσα του κολακεύετα
ι κι επιχειρεί να παίξει τον προφήτη. Όμοια κι ο Τολστόι, όπως κι ο Σέργιος, είχε αρχίσει να θεωρείται προφήτης από χιλιάδες πιστούς.
Απ΄όλον τον κόσμο αποτείνονταν σ΄αυτόν και του ζητούσαν να τους δείξει το δρόμο της σωτηρίας. Η Γιάσναγια Πολιάνα επί έτη έγινε το ψυχικό
κέντρο της γης... Όσο περισσότερο έβλεπε ο Τολστόι να γίνεται ο ηθικός φάρος της ανθρωπότητας, τόσο περισσότερο υπόφερε βλέποντας πόσο ζει
στην ψευτιά, πόσο δειλός είναι και δεν τολμά να εφαρμόσει ό,τι κηρύχνει».
1896 - 1904: Χατζή Μουράτ
Πρόκειται για νουβέλα του Λέοντος Τολστόι που λογοκριμένη δημοσιεύτηκε μερικώς μετά τον θάνατό του (1912) και το 1917 στο σύνολό της. Είναι ένα από τα όψιμα έργα του Τολστόι και αναφέρεται και αυτό στην εμπειρία του πολέμου του Καυκάσου, μιας και ο ίδιος ο συγγραφέας είχε υπηρετήσει ως αξιωματικός στον εν λόγω πόλεμο.
1899: Ανάσταση
Φέρεται να είναι το τελευταίο μυθιστόρημα που έγραψε ο Λέων Τολστόι. Όπως και στα υπόλοιπα έργα της ωριμότητας του συγγραφέα, έτσι και εδώ θίγονται ζητήματα των ανθρώπινων σχέσεων, της δικαιοσύνης και της κρίσης του πολιτισμού.
1910: Θάνατος του Λέοντος Τολστόι
Σε ηλικία 82 ετών και μακριά από την οικογένειά του, ενώ ταξίδευε, η κατάσταση της υγείας του συγγραφέα επιδεινώθηκε. Ο Λέων Τολστόι πέθανε στην πόλη Αστάποβο, στις 20 Νοεμβρίου του 1910.
[Πηγές]: Τολστόι, Λέων (2021, β΄ανατύπωση). Άννα Καρένινα. Ά. Αλεξάνδρου, Μτφρ. Αθήνα: Άγρα. Βικιπαίδεια.