“[...] Στον ελλαδικό χώρο το δέντρο, συνδεδεμένο με την αναγέννηση της φύσης, είχε ήδη από την προϊστορική εποχή, ιδιαίτερη συμβολική σημασία, που συνεχίστηκε και κατά τα κλασικά και τα ελληνιστικά χρόνια. Αργότερα, με την επικράτηση του χριστιανισμού, τα κατάλοιπα των αρχαιότερων συνηθειών συνυπάρχουν με τις νεότερες. Έτσι, ο συμβολισμός του δένδρου εντάσσεται σε ένα καινούργιο πλαίσιο, ώστε να εκφράσει έννοιες σχετικές με τον Παράδεισο, την αγνότητα και την αιώνια ζωή.”
Πηγή: Το δέντρο της ζωής σε τέσσερις εποχές. Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού.
Περιβάλλον και Πολιτισμός, 2009.
