Έχω ένα όνειρο
Martin Luther King, Έχω ένα όνειρο, κείμενα και ομιλίες που άλλαξαν τον κόσμο. Mτφρ Αριάδνη Κοραή. Βιβλία του κόσμου, 1996
[…] Αποκλείεται να ικανοποιηθούμε όσο τα παιδιά μας ξεγυμνώνονται από την αυτοεκτίμηση και την αξιοπρέπειά τους με επιγραφές που δηλώνουν «μόνον για λευκούς». Αποκλείεται να ικανοποιηθούμε όσο ένας νέγρος του Μισσισίπι δεν μπορεί να ψηφίσει και ένας νέγρος της Νέας Υόρκης πιστεύει ότι δεν υπάρχει τίποτε άξιο να το ψηφίσει. Όχι, δεν είμαστε ικανοποιημένοι και δεν θα ικανοποιηθούμε μέχρις ότου κυλήσουν τα νερά της ορθής κρίσης, μέχρις ότου η δικαιοσύνη γίνει χείμαρρος ορμητικός.
Δεν ξεχνώ ότι μερικοί από εσάς μπορεί να έρχεστε εδώ μετά από σκληρές δοκιμασίες και βάσανα. Μερικοί μόλις βγήκατε από τη φυλακή. Μερικοί ήρθατε από περιοχές όπου η επιδίωξη της ελευθερίας σάς άφησε τσακισμένους από τις θύελλες των διωγμών, κλονισμένους από τους ανέμους της αστυνομικής βαρβαρότητας. Είστε παλαίμαχοι του δημιουργικού μαρτυρίου. Συνεχίστε το έργο σας με την πίστη ότι το αφιλοκερδές μαρτύριο θα φέρει τη λύτρωση.
Γυρίστε πίσω στο Μισσισίπι, γυρίστε στην Αλαμπάμα, γυρίστε στη νότια Καρολίνα, γυρίστε στη Γεωργία, γυρίστε στη Λουιζιάνα. Γυρίστε στις εξαθλιωμένες συνοικίες και στα γκέτο των πόλεων του Βορρά, ξέροντας ότι αυτή η κατάσταση μπορεί να αλλάξει και θα αλλάξει με κάποιον τρόπο. Ας μη σερνόμαστε στην κοιλάδα της απελπισίας.
Σας λέω λοιπόν, φίλοι μου, ότι αν και πρέπει να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες του σήμερα και του αύριο, εγώ εξακολουθώ να έχω ένα όνειρο. Είναι μια ελπίδα βαθιά ριζωμένη στο αμερικάνικο όνειρο, ότι μια μέρα αυτό το έθνος θα ξυπνήσει και θα βιώσει το αληθινό νόημα του πιστεύω του που λέει πως «θεωρούμε αυταπόδεικτο αξίωμα ότι όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ίσοι».
Έχω ένα όνειρο, ότι κάποια μέρα, πάνω στους ματωμένους λόφους της Γεωργίας, οι απόγονοι των πρώην σκλάβων και οι απόγονοι των πρώην δουλοκτητών θα μπορέσουν να καθίσουν στο κοινό τραπέζι της αδελφικής αγάπης.
Έχω ένα όνειρο, ότι κάποια μέρα ακόμη και η πολιτεία του Μισσισιπί που καίγεται από τη φωτιά της αδικίας, που φλέγεται από το καμίνι της καταπίεσης, θα μεταμορφωθεί σε μια όαση ελευθερίας και δικαιοσύνης.
Έχω ένα όνειρο, ότι κάποια μέρα κάτω από την Αλαμπάμα, με τους φαύλους ρατσιστές της, με τον κυβερνήτη που από τα χείλη του στάζουν λόγια αντίδρασης και μηδενισμού, ναι, ακριβώς εκεί, στην Αλαμπάμα, θα έρθει η μέρα που τα μαύρα αγοράκια και κοριτσάκια θα μπορούν να δώσουν το χέρι στα λευκά αγοράκια και κοριτσάκια σαν αδέλφια. Έχω ένα όνειρο σήμερα!
Έχω ένα όνειρο ότι κάποια μέρα κάθε κοιλάδα θα υψωθεί κάθε λόφος και βουνό θα χαμηλώσει οι τραχείς τόποι θα γίνουν ομαλοί και οι στρεβλωμένοι θα ισιώσουν και η δόξα του Κυρίου θα αποκαλυφθεί και όλη μαζί η ανθρωπότητα θα την αντικρύσει.
Αυτή είναι η ελπίδα μας. Μ’ αυτήν την ελπίδα επιστρέφω στον Νότο.