Αθηναίος φιλόσοφος, γεννήθηκε στην Αθήνα το 470/469 π.Χ. και πέθανε το 399 π.Χ., αφού καταδικάστηκε σε θάνατο για το αδίκημα της ασέβειας προς τους θεούς. Η απόφαση του δικαστηρίου δεν τέθηκε αμέσως σε εφαρμογή, γιατί το ιερό πλοίο της Αθήνας συμμετείχε σε θρησκευτική αποστολή στη Δήλο. Ο Σωκράτης στη φυλακή απέρριψε πρόταση των φίλων και μαθητών του να δραπετεύσει, σεβόμενος τον νόμο. Όταν έφτασε η ώρα της εκτέλεσης, ήπιε με προθυμία το κώνειο. Ο θάνατός του δεν εμπόδισε τη μεγάλη επιρροή του στη φιλοσοφική σκέψη. Θεωρείται ιδρυτής της δυτικής φιλοσοφίας. Αυτός έστρεψε το ενδιαφέρον της φιλοσοφίας από τα φυσικά φαινόμενα, τα οποία έκτοτε έγιναν αντικείμενο των φυσικών επιστημών, στα ζητήματα ηθικής, που αποτελούν αντικείμενο του κλάδου της ηθικής φιλοσοφίας. Δεν άφησε κανένα γραπτό κείμενο, αλλά η διδασκαλία του έφτασε ως εμάς μέσω των διασημότερων μαθητών του, Πλάτωνα και Ξενοφώντα.