Ο Θουκυδίδης, γιος του Ολόρου, καταγόταν από πλούσια και αριστοκρατική οικογένεια, που είχε στην κατοχή της μεταλλεία χρυσού στη Θράκη. Γεννήθηκε στον δήμο Αλιμούντα της Αττικής, τον σημερινό Άλιμο, περίπου το 460 π.Χ. Έλαβε σπουδαία παιδεία και γνώρισε την Αθήνα στην εποχή της μεγάλης δόξας της. Εκλέχτηκε στρατηγός, αλλά λόγω άπνοιας ανέμων δεν μπόρεσε να σώσει την Αμφίπολη από τους Σπαρτιάτες. Οι Αθηναίοι τον τιμώρησαν με εξορία επί είκοσι χρόνια. Στη διάρκειά της ο Θουκυδίδης ασχολήθηκε με την ιστορική έρευνα, πραγματοποίησε ταξίδια, συγκέντρωσε μαρτυρίες με τη φιλοδοξία να αφήσει στην ανθρωπότητα ένα «κτῆμά τε ἐς ἀεί». Πράγματι έγινε ο πρώτος επιστήμονας ιστορικός. Συνέγραψε τον πόλεμο των Αθηναίων και των Πελοποννησίων (431 - 404 π.Χ.), του οποίου τη σπουδαιότητα αντιλήφθηκε πολύ νωρίς. Ξεκίνησε τη συγγραφή αμέσως μόλις ξέσπασε ο πόλεμος. Δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει το έργο του και εξιστόρησε τα γεγονότα ως το 411 π.Χ. Πέθανε το 399 π.Χ. στην Αθήνα. Η ιστορία του Θουκυδίδη διαιρέθηκε σε οκτώ βιβλία και αποτελεί το πρώτο καθαρά επιστημονικό ιστορικό κείμενο. Προσεγγίζει με αντικειμενικό τρόπο, νηφάλια διάθεση και σχολαστική αναζήτηση της αλήθειας τα γεγονότα. Εφαρμόζει δικό του χρονολογικό σύστημα, για να αποδώσει με ακρίβεια τα τεκταινόμενα. Στο έργο του περιλαμβάνει και δημηγορίες, δηλαδή δημόσιες αγορεύσεις πολιτικών ή στρατιωτικών, ώστε να φωτιστούν τα πραγματικά αίτια, οι διαθέσεις και τα κίνητρα των πράξεων. Ο λόγος του είναι πυκνός και συχνά ιδιαίτερος. Η γλώσσα που χρησιμοποιεί είναι η αρχαία αττική διάλεκτος. Είναι ένας από τους κορυφαίους ιστορικούς και άσκησε πολύ μεγάλη επίδραση στους μεταγενέστερους.