Ο Διονύσιος Αλικαρνασσεύς γεννήθηκε μεταξύ του 60 και του 55 π.Χ. στην Αλικαρνασσό και πέθανε μετά το 7 π.Χ. Ήταν ιστορικός, ρητοροδιδάσκαλος και κριτικός λογοτεχνίας, με καταγωγή από την Αλικαρνασσό. Δραστηριοποιήθηκε κυρίως στη Ρώμη, όπου σπούδασε, δίδαξε ρητορική και συνέγραψε το έργο του «Ρωμαϊκή Αρχαιολογία», που αποτελεί την ιστορία της Ρώμης από τα μυθικά χρόνια μέχρι περίπου το 241 π.Χ. Από τα υπόλοιπα έργα του ξεχωρίζει για την πρωτοτυπία του το «Περί συνθέσεως ονομάτων», στο οποίο μελετά τον ρόλο και τον συνδυασμό της λέξης στα ρητορικά και λογοτεχνικά κείμενα, ώστε αυτά να αποκτούν εκφραστική δύναμη και αισθητική συγκίνηση. Στο έργο του «Περί των αρχαίων ρητόρων» παρουσιάζει μελέτες για τους αττικούς ρήτορες, τον Δημοσθένη, τον Λυσία, τον Ισαίο και τον Ισοκράτη.