Εκτός από το έργο του «Ρωμαϊκή Αρχαιολογία», στο οποίο εξιστορεί τα γεγονότα από την ίδρυση της Ρώμης μέχρι τον Α΄ Καρχηδονιακό Πόλεμο, είχε συγγράψει και κριτικά λογοτεχνικά δοκίμια.

Σε ένα από τα έργα του με τίτλο «Περὶ τῶν Ἀττικῶν ῥητόρων» ο Διονύσιος ασχολήθηκε με την κριτική και τη μελέτη του έργου ρητόρων, όπως ο Ισαίος, ο Ισοκράτης και ο Λυσίας. Συγκεκριμένα για το έργο του Λυσία υπογραμμίζει την αξία της ηθοποιίας του, χαρακτηρίζοντάς την «εὐπρεπεστάτην ἀρετήν» (συγκρατημένη και αξιοσέβαστη αρετή), και του ύφους του, για το οποίο γράφει πως είναι ευχάριστο, χαριτωμένο και θελκτικό.