Πού είδες εσύ τους δυο συζύγους οι οποίοι στο διήγημά σου, ενώ γευματίζουν, μιλούν για διάφορα επιστημονικά θέματα… και πού να βρεθούν αυτά τα θέματα κάτω από το φως του φεγγαριού; Σεβάσου τον εαυτό σου, για όνομα του Θεού, μην αφήνεις τα χέρια σου να γράφουν όταν το μυαλό τεμπελιάζει! Μη γράφεις περισσότερα από δυο διηγήματα την εβδομάδα, συντόμευέ τα, ξαναδούλευέ τα, ώστε η δουλειά σου να είναι πραγματικά σωστή. Μην επινοείς μαρτύρια που δε δοκίμασες και μη ζωγραφίζεις πίνακες τους οποίους δεν είδες – διότι το ψέμα στο διήγημα είναι πολύ πιο ενοχλητικό απ’ όσο είναι όταν το λες…
Θυμήσου κάθε λεπτό ότι η πένα σου, το ταλέντο σου, θα σου χρειαστούν στο μέλλον περισσότερο από ό,τι τώρα, μην τα μολύνεις λοιπόν… Γράφει και πρόσεχε την κάθε σειρά, για ν’ αποφεύγεις τα περιττά. […] Έχε στο νου σου να μη φορτώνεσαι με επείγουσα δουλειά, γιατί μπορεί για ένα μικροπραγματάκι να σέρνεσαι ολόκληρα βράδια…
Προς Αλ. Π. Τσέχοφ, Μόσχα, 6 Απριλίου 1886Ποτέ να μη λες ψέματα. Η τέχνη έχει αυτό το ιδιαίτερο μεγαλείο, ότι δεν μπορεί να συμβιβαστεί με το ψέμα. Μπορεί κανείς να ψεύδεται στον έρωτα, στην πολιτική, στην ιατρική. Μπορεί να εξαπατά τους ανθρώπους, ακόμα και το Θεό, αλλά στην τέχνη δεν μπορεί να ψεύδεται.
Επιστολή χωρίς ημερομηνία (1900;)Στη σφαίρα του ψυχισμού υπάρχουν επίσης ιδιαιτερότητες. Ο Θεός να σε φυλάει από τις κοινοτοπίες. Το καλύτερο απ’ όλα είναι να αποφεύγεις την περιγραφή της ψυχικής κατάστασης των ηρώων... Πρέπει να προσπαθείς ώστε να γίνει αντιληπτή μέσα από τις πράξεις τους…
Προς Αλ. Π. Τσέχοφ, Μόσχα, 10 Απριλίου 1886Δεν είναι ανάγκη να επιδιώκεις αφθονία προσώπων στο έργο σου. Στο επίκεντρο πρέπει να είναι δυο: αυτός και αυτή…
Προς Αλ. Π. Τσέχοφ, Μόσχα, 6 Απριλίου 1886