Αρχαία ελληνικά επιτύμβια επιγράμματα

Ο όρος επίγραμμα προήλθε από το ρήμα ἐπιγράφω που σημαίνει «χαράσσω, εγχαράσσω σε μία επιφάνεια». Αρχικά επίγραμμα θεωρούνταν οποιαδήποτε επιγραφή ήταν χαραγμένη σε ένα έργο τέχνης, ένα αφιέρωμα, ένα μνημείο ή έναν τύμβο και είχε πληροφοριακό χαρακτήρα, αφού δήλωνε το όνομα του ιδιοκτήτη, του αναθέτη, του κατασκευαστή ή ακόμα και του νεκρού. Κατά την ελληνιστική εποχή το επίγραμμα έγινε λογοτεχνικό, αυτονομήθηκε δηλαδή από το μνημείο και παγιώθηκε ως λογοτεχνικό είδος. Μελετήστε τα επιγράμματα που ακολουθούν. Ποιο από τα δύο σας φαίνεται πιο κοντά στον Επικήδειο του Ι. Καμπανέλλη, όσον αφορά στο μήνυμα που εκπέμπει; Δικαιολογήστε την απάντησή σας.

1. Το επιτύμβιο του Αισχύλου * (μετάφραση Θ. Κ. Στεφανόπουλος)

Τον Αισχύλο, τον γιο του Ευφορίωνα, τον Αθηναίο,
που πέθανε στη σιτοφόρα Γέλα, σκεπάζει τούτο το μνήμα·
για την πολυθρύλητη ανδρεία του ας μιλήσει το δάσος του Μαραθώνα
και ο βαθυχαιτήεις Μήδος που τη γνώρισε.


* (Το επίγραμμα παραδίδεται με το όνομα του Αισχύλου, φαίνεται όμως πιθανότερο ότι είναι ψευδεπίγραφο έργο της ελληνιστικής εποχής)

2. Σιμωνίδης ο Κείος, απ. 7.348 (μετάφραση Ι. Ν. Καζάζης)

Πολλά ήπια, πολλά έφαγα και πολλούς ανθρώπους κακολόγησα· τώρα κείτομαι εδώ,
Τιμοκρέων ο Ρόδιος.