Αφού διαβάσετε το κείμενο του Παπαδιαμάντη στο Ανθολόγιό σας και το σχετικό ποίημα του Κολοκοτρώνη, να σχολιάσετε (προφορικά) το θέμα τους.

  Ο Κολοκοτρώνης, διωκόμενος από τους Τούρκους, καταφεύγει στη Ζάκυνθο για να διασωθεί και να οργανώσει τον επικείμενο αγώνα (1806). Ο ήρωας νοσταλγούσε τον τόπο του και ο λαός απέδωσε τον πόνο του με το παρακάτω δημοτικό.

Κολοκοτρώνης κάθεται στη Ζάκυνθο στο κάστρο,
βάνει το κυάλι και τηράει και το Μοριά ’γναντεύει.
Βλέπει το πέλαγο πλατύ και τη στεριά μεγάλη,
βλέπει την Αλωνίσταινα, βλέπει το Λιμποβίτσι,
και του ’ρθε σαν παράπονο και κάθεται και κλαίει.
Και του Γιαννάκη μίλησε και του Γιαννάκη λέει:

— Γιαννάκη, πού ’ν’ τ’ αδέρφια μας ο Γιάννης κι ο Κουτάνης
κι ο Γιώργος από τον Αϊτό, το πρώτο παλικάρι;

Πηγή: Ακαδημία Αθηνών, τ. Α΄, σ. 237, Δήμος Γορτυνίας