Να εντοπίσετε στο κείμενο του Σπ. Δάσιου
Ιστορίες του δρόμου. Μασκαράδες τις λέξεις ή/και τα
χωρία, που συνδέονται με καθεμιά από τις εικόνες του slideshow.
Σπυρίδων Δάσιος
Ιστορίες του δρόμου. Μασκαράδες1
Μία οικογένεια απεφάσισε να
διασκεδάση.΄Ηνοιξε λοιπόν τις πόρτες και ήρχισε να δέχεται τα
πλήθη των προσωπιδοφόρων. Τι παρέλασις ήτο εκείνη! Θα περιμένατε
δόμινα2 με κουδουνάκια, λευκά, μαύρα, μωβ,
τριανταφυλλιά, πιερόττους με αλευρωμένα πρόσωπα και άσπρους
σκούφους, ιππότας με ξύλινα ξίφη, στρατηγούς άνευ στρατιάς και
ναυάρχους άνευ αγημάτων. Δεν θα ιδήτε τέτοιους μασκαράδες.
Εις το Αθηναϊκόν σπίτι εισώρμησεν
ένα πλήθος προσωπιδοφόρων πρωτοτύπων. Ο ένας εξ αυτών έκανε τον
καπνό, ήτο δηλαδή ντυμένος σιγαρέττον, ο άλλος παρίστανε τον
οίνον. ο τρίτος ήτο λευκός και έκανε το γάλα.
ο τέταρτος ήτο ντυμένος γλύκισμα ζαχαροπλαστείου. ο
πέμπτος είχε μεταμφιεσθή εις κουτί σπίρτων της ασφαλείας.
Η οικογένεια τους υπεδέχθη με
πολλήν θερμότητα.
Οι μασκαράδες
ήρχισαν να πειράζουν τους οικοδεσπότας με ολίγον βάναυσα αστεία.
Οι περισσότεροι τους εκτυπούσαν εις το στομάχι…
H οικογένεια ήρχισε να τους
ευρίσκη ολίγον ενοχλητικούς. Οι μασκαράδες έγιναν τολμηρότεροι.
Έφθασαν να τους κτυπούν και εις το κεφάλι… Τότε οι οικοδεσπόται
ηξίωσαν να αφαιρεθή η μάσκα.
—
Καλέ δεν μας γνωρίζετε; Εμείς είμαστε, είπε το σιγαρέττον.
Και έδωσε το σύνθημα των
αποκαλυπτηρίων.
— Καλέ εμείς
είμαστε.
***
Τότε ήρχισεν ένας - ένας να βγάζη την
μάσκαν του.
Πρώτον απεκαλύφθη το
Σιγαρέττον γελών.
— Μπα! έκαμαν,
οι οικοδεσπόται. Καλέ το άχυρο! Μπα!
— Είδατε, είδατε; είπε το Άχυρο
λιγωμένο στα γέλια.
— Εστάθη
αδύνατον να σε γνωρίσω, είπεν ο οικοδεσπότης‧ μόνον όταν μου
έκανες εκείνο το αστείο και μ’
εκτύπησες στο κεφάλι… σε υπωπτεύθηκα. Αυτός ποιος είνε; είπε
δεικνύων τον Οίνον.
Ο Άδολος οίνος
έβγαλε την μάσκαν.
Τζα!
— Μπα, το Αμίαντον! ανεφώνησεν
ολόκληρος η οικογένεια.
— Άμα τρως
από μένα, πέρνεις αυτό για κρασί, είπε το Άχυρο.
— Αμ’
αυτός ποιος να είνε; ηρώτησεν η οικοδέσποινα, πλησιάζουσα το
Γάλα.
— Για να ιδούμε, θα τον
γνωρίσετε;
Το Γάλα ήρχισε να λέη
διάφορα αστεία και μερικά μυστικά της οικογενείας.
— Έχεις ακόμη τα νεύρα σου το
πρωί; είπε στον οικοδεσπότην.
Ο
οικοδεσπότης τα έχασε.
— Καλέ
αυτός θα είνε πάρα πολύ φίλος μας, για να ξέρη τόσα πράγματα του
σπιτιού μας, είπεν η οικοδέσποινα.
— Έλα, έλα, βγάλε την μάσκα σου,
προσέθεσεν ο οικοδεσπότης.
Το Γάλα
έβγαλε την μάσκαν του.
— Μπα! H
Βρύση μας! εφώναξαν όλα.
— Μπα που
να σεύρη το καλό! Καλέ αγνώριστη! Αμ’
καλά είπα εγώ πως είνε άνθρωπος του σπιτιού μας.
— Δεν με καταλάβατε όμως, είπεν η
Βρύση τρέχουσα…
Και ο
οικοδεσπότης:
— Αμ αν σε
καταλαβαίναμε, θα σου κάναμε τα αποκαλυπτήρια προ πολλού.
H οικοδέσποινα επλησίασε τα Σπίρτα
της ασφαλείας.
— Έλα τώρα, βγάλε
και συ την προσωπίδα σου.
Τα
Σπίρτα όμως δεν έβγαζαν λέξι.
—Τουλάχιστον δεν μου λες κανένα
αστείον;
Τα σπίρτα κάτι ηθέλησαν
να ειπούν, αλλ’
επάγωσαν.
— Μα αυτός είνε ηλίθιος,
είπεν η οικοδέσποινα. Ποιος είνε; Αυτός δεν έχει κόκκον
πνεύματος.
— Είνε «άνευ θείου και
φωσφόρου…»3 είπε το Σιγαρέττον.
— Α, κατάλαβα, θα είνε ο εξάδελφος
της Μαριγώς ο πυροσβέστης.
—
Ολόκληρος, είπαν τα σπίρτα, και αφήρεσαν τη μάσκα τους.
Τότε απεκαλύφθη και το γλύκισμα
του ζαχαροπλαστείου. ΄Hτο παλαιόν τούβλο, γνωστότατον εις την
οικογένειαν. Το ανεγνώρισε πρώτος ο υιός της οικογενείας, αφού
όμως έθραυσε δύο οδόντας.
H
οικογένεια, αφού διεσκέδασεν αρκετά με τον όμιλον των
προσωπιδοφόρων, απεσύρθη και ειδοποίησε τον ιατρόν…
Πηγή: Σπυρίδων Δάσιος,
Ιστορίες του δρόμου. Μασκαράδες, από Εφημερίς «ΕΣΤΙΑ»,
Αθήνα Σάββατο 12 Φεβρουαρίου 1911, σελ. 1.
1Στη συλλογή αναφέρεται: 69. Εφημερίς «Εστία»,
Σάββατο 12 Φεβρουαρίου 1911, σελ. 1
2δόμινα: ντόμινα
3άνευ θείου και φωσφόρου: χωρίς θείο και φώσφορο
