“«Τι είν’ αυτό;»
«Είναι ένα κόκαλο λύκου. Βρέθηκε σ’ έναν
παλαιολιθικό οικισμό στο Βεστόνιτσε της Τσεχίας».
«Και τι
είναι αυτές οι χαρακιές που έχει;»
«Τούτες οι χαρακιές,
Αννούλα, είναι μια πρώτη απόπειρα αρίθμησης. Αυτός ο πρόγονός
μας κάτι προσπαθούσε να μετρήσει. Πόσα ζώα είχε σκοτώσει στο
κυνήγι; Πόσες μέρες είχαν περάσει από την τελευταία βροχή; Πόσα
βήματα ήταν το πλάτος της σπηλιάς του; Δεν ξέρω τι μετρούσε,
κάτι όμως μετρούσε. Για κάθε μία μονάδα έκανε σε τούτο το κόκαλο
κι από μία χαρακιά. Αυτή είναι η βάση της αρίθμησης: Η ένα προς
ένα αντιστοιχία. Για κάθε μέρα που περνάει, μια χαρακιά στον
τοίχο. Για κάθε αρνί μες στο μαντρί, ένα βότσαλο μέσα στο
σακούλι».”
Πηγή: Τεύκρος Μιχαηλίδης, Μιλώντας στην Άννα για τα μαθηματικά, εκδ. Πατάκη, Αθήνα 2014.