“«Τι είν’ αυτό;»
«Είναι ένα κόκαλο λύκου. Βρέθηκε σ’ έναν παλαιολιθικό οικισμό στο Βεστόνιτσε της Τσεχίας».
«Και τι είναι αυτές οι χαρακιές που έχει;»
«Τούτες οι χαρακιές, Αννούλα, είναι μια πρώτη απόπειρα αρίθμησης. Αυτός ο πρόγονός μας κάτι προσπαθούσε να μετρήσει. Πόσα ζώα είχε σκοτώσει στο κυνήγι; Πόσες μέρες είχαν περάσει από την τελευταία βροχή; Πόσα βήματα ήταν το πλάτος της σπηλιάς του; Δεν ξέρω τι μετρούσε, κάτι όμως μετρούσε. Για κάθε μία μονάδα έκανε σε τούτο το κόκαλο κι από μία χαρακιά. Αυτή είναι η βάση της αρίθμησης: Η ένα προς ένα αντιστοιχία. Για κάθε μέρα που περνάει, μια χαρακιά στον τοίχο. Για κάθε αρνί μες στο μαντρί, ένα βότσαλο μέσα στο σακούλι».”


Πηγή: Τεύκρος Μιχαηλίδης, Μιλώντας στην Άννα για τα μαθηματικά, εκδ. Πατάκη, Αθήνα 2014.