Μελετήσατε το ακόλουθο απόσπασμα, ανά δύο θρανία, και διαπιστώσατε ότι κάποιος/κάποια συμμαθητής/θήτριά σας από την ομάδα δεν κατανόησε το περιεχόμενό του. Για να τον/τη βοηθήσετε, να ξαναγράψετε το απόσπασμα στο παρακάτω πλαίσιο, συμπληρώνοντας εισαγωγικά, όπου είναι απαραίτητο, ώστε να ξεχωρίσετε τον ευθύ λόγο των ηρώων από τον λόγο του αφηγητή. Στη συνέχεια, ένα μέλος της ομάδας να διαβάσει το απόσπασμα με εκφραστική ανάγνωση.
Μένης Κουμανταρέας
Θυμάμαι τη Μαρία
Όχι, επέμενε η Μαρία, θέλει λίγο κόντεμα, ένα τόσο δα, pochissimo. Μα έπειτα από λίγο άλλαξε γνώμη. Όχι, καλύτερα να το μακρύνουμε. Έμοιαζε με πριγκίπισσα του παραμυθιού. Τι ωραίο φόρεμα, είπα αυθόρμητα, μ’ αυτό θα πρέπει να τραγουδήσετε τη Δευτέρα. Ακούς, Τζιοβάννι, στράφηκε στον άντρα της, ας λένε ό,τι θέλουν ο Μαμάκης κι οι άλλοι, εγώ αυτό θα φορέσω στο κοντσέρτο. Είχε σηκωμένο το ένα φρύδι, το μάτι της έλαμπε μαύρο και αστραφτερό. Έδειχνε γυναίκα με μεγάλη θέληση. Γι’ αυτό και πέτυχε. Το ταλέντο μόνο του, σκέφτηκα, δεν φτάνει. Κάθισε, στράφηκε πάλι σ’ εμένα, βολέψου εδώ κι έδειξε τον καναπέ. Θέλεις να πιεις κάτι; Σ’ αρέσει η βυσσινάδα;
Πηγή: Μένης Κουμανταρέας, Η γυναίκα που πετάει, εκδ. Πατάκη, Αθήνα 2020.