Ανατρέξτε στην Οθόνη Βοήθειας ( ) για να διαβάσετε την εκφώνηση της δραστηριότητας.
Ανατρέξτε στην Οθόνη Βοήθειας ( ) για να διαβάσετε την εκφώνηση της δραστηριότητας.
Να διαβάσετε το παρακάτω κείμενο για πληρέστερη πληροφόρηση,
σχετικά με τον Ελιά στον Ωκεανό του Ηλία Βενέζη.
Να συνδέσετε το περιεχόμενο του αποσπάσματος με τις εικόνες
του slideshow και, στη συνέχεια, να συζητήσετε στην τάξη ποια
είναι η δική σας σχέση με τη θάλασσα και τα διάφορα πλωτά
μέσα.
Ο ΜΠΑΡΜΠΑ-ΝΙΚΟΛΟΣ κλείδωσε την καμπίνα
του, μόλις το “Μαντώ” σήκωσε άγκυρα απ
’το Λιβόρνο.
Κανένας δεν παραξενεύτηκε: H καμπίνα του γεροκαμαρότου ήταν
σαν κάμαρα σπιτική. Τα
’χε βολέψει τα
’χε στολίσει όλα
έτσι σα να ’ταν
σπίτι. Κλειδώνει κανείς το σπίτι του.
Ο μπαρμπα-Νικολός νετάρισε με το
βραδυνό το σερβίρισμα. Όλοι οι αξιωματικοί είχαν αποτραβηχτεί.
Ο γερο-καμαρότος έσβησε το φως της τραπεζαρίας. Κοίταξε γύρω
του προσεχτικά. Σαν έφτασε στην καμπίνα του πάλι κοίταξε γύρω
του, κλεφτά. Άνοιξε, μπήκε βιαστικά μέσα, πάλι κλείδωσε.
Φώναξε μες στο σκοτάδι:
Πού είσαι;
H χαμηλή παιδική φωνή του Ελιά
αποκρίθηκε στη στιγμή:
— Εδώ.
— Σιγά! Μίλα σιγά!…
Ο γερο-καμαρότος άναψε το φως. Ο
Ελιά πρόβαλε πίσω απ̓ το μπαούλο που ήταν κατά τη γωνιά, κάτω
απ’ το
φιλιστρίνι.
— Σου ̓ φερα να φας.
Ψωμοτύρι μονάχα. Δεν μπορώ να φέρω μέσα δω φαγί.
Ο μικρός Εβραίος άρχισε να τρώει
πεινασμένος. Ο γέρος βαστούσε το κεφάλι του και τον
παρακολουθούσε που έτρωγε. Ο θόρυβος απ’
τις μηχανές. Το λίγο κύμα.
— Σε
πείραξε η θάλασσα;
— Όχι ακόμα.
Μπορεί, σαν έχει φουρτούνα.
—
Γιατί σε φύλαξα; Θα φάω το κεφάλι μου.
Ο μικρός ήταν ατάραχος.
Τουλάχιστον έτσι έδειχνε το μουτζουρωμένο πρόσωπό του.
— Τώρα έγινε, είπε.
Σε λίγο ο καμαρότος:
— Τι θα γενείς εσύ στην Αφρική;
Στην Αφρική θα χαθείς. Τόπος πολύς, μαύρος τόπος, και έρημο…
Θα χαθείς. Γιατί το
’καμα να σε
πάρω; Γιατί δεν ήθελες το Λιβόρνο;
— Τώρα έγινε. Και στο Λιβόρνο
είναι έρημο.
Τέλειωσε το φαγί
του.
— Να πλαγιάσω εδωνά χάμου;
ρώτησε. Απόκαμα.
— Πάρε δυο
κουβέρτες. Πλάγιασε. Και μη μιλάς. Όλο το καράβι έχει αυτιά.
Χάθηκα αν μυριστούν λαθρεπιβάτη στην καμπίνα μου…
Ο Ελιά έστρωσε τις κουβέρτες,
ξάπλωσε. Σε λίγο είχε αποκοιμηθεί. Ο μπαρμπα -Νικολός
ξαγρυπνούσε.
— Κοιμήθηκες;
Καμιά απόκριση.
Πηγή: Ηλίας Βενέζης, Ωκεανός, εκδ. Βιβλιοπωλείο της «Εστίας» Ι.Δ. ΚΟΛΛΑΡΟΥ & ΣΙΑΣ Α.Ε., Αθήνα 1956.