Όταν ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση, τα πλοία ήταν ξύλινα ιστιοφόρα, δηλαδή είχαν πανιά και η μετακίνησή τους γινόταν με τη βοήθεια του ανέμου. Ήταν εξοπλισμένα με κανόνια και, καθώς ήταν ξύλινα, μπορούσαν εύκολα να καούν.
Να τι έκαναν οι Έλληνες για να επιβληθούν στον Αγώνα της Θάλασσας: χρησιμοποιούσαν μικρά ιστιοφόρα, τα λεγόμενα πυρπολικά. Ναυτικοί, όπως ο Κωνσταντίνος Κανάρης, γέμιζαν πρώτα αυτά τα πυρπολικά με εύφλεκτα υλικά.
Μετά, μόλις έβλεπαν εχθρικό πλοίο, αξιοποιούσαν την κατεύθυνση του ανέμου για να βρεθούν γρήγορα-γρήγορα στο πλάι του. Με γάντζους προσκολλούσαν το μικρό πυρπολικό δίπλα στο τεράστιο ιστιοφόρο του εχθρού.
Έβαζαν φωτιά στο πυρπολικό και το εγκατέλειπαν με μία κωπήλατη «λέμβο διαφυγής», προκειμένου να σωθούν από την πυρκαγιά και τις απανωτές εκρήξεις.
Φαντάσου τι θάρρος, τόλμη, συντονισμός και δεξιοτεχνία χρειαζόταν για αυτήν την παράτολμη ενέργεια! 59 τέτοιες επιθέσεις έκανε το ναυτικό μας κατά τη διάρκεια του Αγώνα. 39 από αυτές ήταν επιτυχημένες.