Η απαγωγή του Γερμανού Διοικητή Κράιπε
Στις 26 Απριλίου 1944, τρεις Κρητικοί και δύο Βρετανοί κομμάντος εκτελούν μια παράτολμη πράξη αντίστασης, την οποία σχεδιάζουν εδώ και μήνες. Απαγάγουν τον Γερμανό διοικητή της Κρήτης Χάινριχ Κράιπε, με σκοπό να τον οδηγήσουν στο Κάιρο, για να τον ανακρίνουν οι Σύμμαχοι.
Οι Κρητικοί πετυχαίνουν τον σκοπό τους και δεν γίνονται αντιληπτοί. Τους προστατεύουν και τους βοηθούν κάτοικοι πολλών χωριών, οι οποίοι τους δίνουν φαγητό, τους προσφέρουν κρησφύγετο και μεταφορικά μέσα. Σε όλη αυτή την επιχείρηση, οι Κρητικοί προσέχουν να μην είναι βίαιοι εναντίον του Κράιπε. Θέλουν να αποτρέψουν τα σκληρά αντίποινα. Όταν τελικά θα ολοκληρωθεί η ανάκριση του Κράιπε από τις συμμαχικές δυνάμεις, ο Γερμανός αξιωματικός θα περάσει το υπόλοιπο του πολέμου σε στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου. Μετά το τέλος του πολέμου απελευθερώνεται και θα πεθάνει το 1976, σε ηλικία 81 ετών.
Κι όμως, παρά τον σεβασμό και την προσοχή που έδειξαν οι Κρητικοί προς τον Κράιπε, τα αντίποινα για την απαγωγή του ήταν φρικτά. Τον Αύγουστο του 1944, ο Γερμανός διοικητής που τον αντικατέστησε διέταξε την ολοσχερή καταστροφή εννέα χωριών και προχώρησε σε μαζικές εκτελέσεις 164 αμάχων. Η δικαιολογία; Ότι οι κάτοικοι των χωριών αυτών είχαν βοηθήσει τους απαγωγείς και δεν είχαν συνεργαστεί με τους κατακτητές. Τα περισσότερα χωριά ξαναχτίστηκαν, αλλά το χωριό Χαμόγελα δεν ξαναχτίστηκε ποτέ.