Κολοκοτρώνης: ένας στρατηγικός νους
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης με την αναπτυγμένη στρατηγική του ικανότητα απέβλεπε πάντα στη σωστή οργάνωση των ελληνικών στρατευμάτων. Δεν τον ικανοποιούσε να καταφεύγουν οι επαναστατημένοι Έλληνες μόνο σε τεχνικές κλεφτοπόλεμου. Ήθελε να υπάρχει σκέψη και συγκεκριμένος λόγος για την κάθε κίνηση των ελληνικών δυνάμεων.
Γι’αυτό και από τις πρώτες μέρες του Αγώνα ήθελε να καταλάβουν οι Έλληνες την Τριπολιτσά, το διοικητικό κέντρο των Οθωμανών στο Μοριά, ενώ οι υπόλοιποι οπλαρχηγοί διαφωνούσαν, επειδή θεωρούσαν ότι δεν ήταν σε θέση να το πετύχουν. Ο Κολοκοτρώνης εξηγούσε πως είναι απαραίτητο να προσπαθήσουν, μιας και όλο το έργο της Επανάστασης θα πήγαινε χαμένο, αν δεν εξουδετερωνόταν η μεγάλη απειλή που προερχόταν από την Τριπολιτσά. Επομένως, ο στρατηγικός νους πίσω από την κατάκτηση της Τριπολιτσάς ήταν ο Κολοκοτρώνης, το σχέδιο του οποίου τηρήθηκε κατά γράμμα.
Μία από τις πιο σημαντικές αποφάσεις που πήρε ήταν η κατασκευή μίας γράνας, δηλαδή μίας τάφρου, την οποία και χρησιμοποιούσαν οι Έλληνες αγωνιστές για τις εφόδους τους. Η στρατηγική αυτή σύλληψη του Κολοκοτρώνη ήταν ευφυής, γιατί έτσι εξουδετερώθηκε η βασική πολεμική μονάδα των Οθωμανών που ήταν το ιππικό τους. Δηλαδή, επειδή τα άλογα θα είχαν μεγάλη δυσκολία να διαπεράσουν την γράνα (=τάφρο), οι επαναστάτες θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τον εχθρό σαν ίσος προς ίσο.
Η τεχνική αυτή προσέφερε στους Έλληνες την σημαντική νίκη στη Μάχη της Γράνας, μετά από την οποία, ο δρόμος για την Τριπολιτσά είχε πλέον ανοίξει.