Ενότητα Γ΄ • Προετοιμασία και σταθμοί της Ελληνικής Επανάστασης του 1821-1830
ΣΤ' Δημοτικού • Ιστορία
Η ναυμαχία μετά την οποία οι Μεγάλες Δυνάμεις είχαν καταφέρει να διαλύσουν τον τουρκοαιγυπτιακό στόλο και φαινόταν πως θα μπορούσαν να επιβάλουν την απόφασή τους για τη δημιουργία ελληνικού κράτους.
Η συνθήκη που υπέγραψαν η Βρετανία, η Γαλλία και η Ρωσία, η οποία προέβλεπε τη δημιουργία αυτόνομου ελληνικού κράτους, με την καταβολή φόρου στον Σουλτάνο.
Το νέο Πρωτόκολλο που υπέγραψαν οι Μεγάλες Δυνάμεις με καλύτερους όρους για την Ελλάδα, ορίζοντας τα σύνορα στη γραμμή Αμβρακικού-Παγασητικού.
Η συνθήκη που τελείωσε τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο με ήττα των Τούρκων, αναγκάζοντας την Οθωμανική Αυτοκρατορία να αποδεχτεί τη Συνθήκη του 1827 και το Πρωτόκολλο του 1829.
Το πρωτόκολλο που αναγνώρισε την Ελλάδα ως ανεξάρτητο κράτος, με τα σύνορα μέχρι τη γραμμή Αχελώου – Σπερχειού.
Η τελική συνθήκη που έδωσε στην Ελλάδα περισσότερα εδάφη, ορίζοντας το βόρειο σύνορο του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους στη γραμμή Άρτα-Βόλος.
Ο πόλεμος που ξεκίνησε το 1828 μεταξύ Ρωσίας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και τελείωσε με ήττα των Τούρκων.
Η Βρετανία, η Γαλλία και η Ρωσία που αποφάσισαν για τη δημιουργία του ελληνικού κράτους.
Τα σύνορα που ορίστηκαν στο Πρωτόκολλο του Μαρτίου 1829 για την Ελλάδα.
Τα οριστικά σύνορα του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους που ορίστηκαν στη Συνθήκη του 1832.
Τα νησιά που οι Έλληνες αποφάσισαν να συνεχίσουν την επανάσταση ελπίζοντας να συμπεριληφθούν στο νέο κράτος.
Η κυριαρχία που ασκεί ένα ισχυρό κράτος σε ένα άλλο υποτελές κράτος, συχνά με περιορισμένη αυτονομία για το υποτελές.
Κράτος που διοικεί τον εαυτό του αλλά υπόκειται σε κάποια εξάρτηση από άλλο κράτος.
Κράτος που κυβερνά τον εαυτό του χωρίς καμία εξάρτηση από άλλο κράτος.
Συζητήσεις για να επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ διαφορετικών πλευρών.
Το μέγεθος της επικράτειας ενός κράτους.
Τα όρια που χωρίζουν δύο κράτη.
Κράτος που έχει επίσημα αναγνωριστεί από άλλες χώρες.
Η αύξηση της επιρροής και της δύναμης ενός κράτους στην περιοχή.