Η τεχνολογία στα ολοκληρωτικά καθεστώτα

Το ραδιόφωνο έγινε από μέσο ψυχαγωγίας εργαλείο προπαγάνδας και ελέγχου της κοινωνίας. Η επανάσταση [...] στα μέσα μαζικής ενημέρωσης δεν είναι μια αθώα πρόοδος χωρίς πολιτικό περιεχόμενο. […] Καθώς τα μέσα επικοινωνίας […] εξελίσσονταν, μεγάλωνε ταυτόχρονα το συμφέρον των κυβερνήσεων να τα ελέγξουν και να τα λογοκρίνουν. […] Η διάδοση του ραδιοφώνου συνέπεσε αφενός με τη μεγάλη οικονομική ύφεση του Μεσοπολέμου (στη διάρκεια της οποίας οι ραδιοφωνικοί δέκτες ήταν ένα από τα λίγα καταναλωτικά αγαθά που οι πωλήσεις τους συνέχισαν να ανεβαίνουν) και αφετέρου με τις δικτατορίες των Μουσολίνι, Χίτλερ και Στάλιν. Αφότου τα μεγάφωνα εγκαταστάθηκαν στις πλατείες και το ραδιόφωνο εισέβαλε σε εκατομμύρια σπίτια, οι Ευρωπαίοι δικτάτορες, με τις ολοκληρωτικές τους τάσεις να ελέγξουν το σύνολο της κοινωνίας, επιδίωξαν να φιμώσουν και να εξαλείψουν όλες τις φωνές διαμαρτυρίας από τη δημόσια σφαίρα».

R. Bessel, Η ευρωπαϊκή κοινωνία τον 20ό αιώνα, στο T.C.W. Blanning (επιμ.), Ιστορία της Σύγχρονης Ευρώπης, μτφρ. Σ. Πλουμίδης, Αθήνα: Τουρίκης, 2009, σσ. 348-349.