Δίων, Περὶ Βασιλείας Δ΄, 55-57
?       ℹ️


Καὶ τίς, εἶπεν, ἔτι μοι καταλείπεται πολέμιος, ἐὰν ἕλω τούτους οὓς εἶπον; Ὁ πάντων, ἔφη, δυσμαχώτατος, οὐ περσίζων, οὐ μηδίζων τῇ φωνῇ, καθάπερ οἶμαι Δαρεῖος, ἀλλὰ μακεδονίζων τε καὶ ἑλληνίζων. Καὶ ὃς ἐταράχθη τε καὶ ἠγωνίασεν μή τινα ἐπίσταιτο ἐν Μακεδονίᾳ ἤ ἐν τῇ Ἑλλάδι παρασκευαζόμενον ὡς πολεμήσοντα καὶ ἤρετο, Τίς οὖτος ἐστιν ἐμὸς πολέμιος ἐν τῇ Ἑλλάδι ἢ Μακεδονίᾳ; Σύ, ἔφη, ἀγνοεῖς, πάντων μάλιστα γιγνώσκειν οἰόμενος; Ἔπειτα, ἔφη, οὐκ ἐρεῖς αὐτόν, ἀλλὰ κρύψεις; Πάλαι γάρ, εἶπε, ἔχθιστος εἶ καὶ πολεμιώτατος, μέχρι ἂν ᾖς κακὸς καὶ ἀνόητος. Καὶ οὗτος, ἔφη, ἐστὶν ἀνήρ, ὃν σὺ ἀγνοεῖς, ὡς οὐδένα ἄλλον. Οὐδεὶς γὰρ τῶν ἀφρόνων καὶ πονηρῶν ἐπίσταται ἑαυτόν. Οὐ γὰρ ἂν τοῦτο πρῶτον προσέττατεν ὁ Ἀπόλλων ὡς χαλεπώτατον ἑκάστῳ, γνῶναι ἑαυτόν.

Δίων, Περὶ Βασιλείας Δ΄, 55-57


«Και ποιος εχθρός», είπε, «μου απομένει πια, αν κυριεύσω αυτούς που είπα;» «Ο πιο δύσκολονίκητος απ’ όλους», είπε, «ο οποίος δεν μιλάει περσικά ή μηδικά, όπως, πιστεύω, ο Δαρείος, αλλά μακεδονικά και ελληνικά». Κι εκείνος ταράχτηκε και ανησύχησε, μήπως γνώριζε κάποιον στη Μακεδονία ή στην Ελλάδα που προετοιμαζόταν για να τον πολεμήσει, και ρώτησε: «Ποιος είναι αυτός ο εχθρός μου στην Ελλάδα ή στη Μακεδονία;» «Εσύ», είπε, «τον αγνοείς, αν και πιστεύεις ότι ξέρεις τα πιο πολλά από όλους;» «Λοιπόν», είπε, «δεν θα τον πεις, αλλά θα τον κρύψεις;» «Γιατί εδώ και ώρα», είπε, «σου λέω, αλλά εσύ δεν ακούς, ότι εσύ είσαι ο μεγαλύτερος εχθρός και αντίπαλος του εαυτού σου, όσο τυχόν είσαι κακός και ανόητος. Και αυτός», είπε, «είναι ο άνθρωπος που εσύ αγνοείς όσο κανέναν άλλον. Γιατί κανένας από τους ανόητους και τους κακούς δεν γνωρίζει τον εαυτό του. Γιατί δεν θα πρόσταζε τούτο πρώτα ο Απόλλωνας ως πάρα πολύ δύσκολο για τον καθέναν, να γνωρίσει τον εαυτό του.

Μετάφραση της συντακτικής ομάδας