Πηγή 2
Ο φιλοβρετανικός προσανατολισμός της δικτατορίας Μεταξά

Σύμφωνα με τον Μεταξά, η ανάγκη σύμπλευσης με τη Βρετανία υπαγορευόταν από κριτήρια πρωτίστως στρατηγικά. Τον Φεβρουάριο του 1934, στο πλαίσιο συζήτησης των πολιτικών αρχηγών για το Βαλκανικό Σύμφωνο, ο ηγέτης του Κόμματος Ελευθεροφρόνων είχε υποστηρίξει σχετικά: “Η Ελλάς δεν είναι μία χερσόνησος περιβρεχομένη από θάλασσαν, αλλά μία θάλασσα περιβαλλομένη υπό ξηράς [...] Η Ελλάς δεν δύναται λοιπόν να τα βάλη ως εκ της γεωγραφικής της θέσεως με καμίαν απολύτως ναυτικήν δύναμιν μεγάλην. Είναι πράγμα το οποίον ουδέ να σκεφθή δύναται [...] Η Ελλάς δύναται να θέση ως δόγμα πολιτικόν ότι εν ουδεμία περιπτώσει δύναται να ευρεθή εις στρατόπεδον αντίθετον εκείνου, εις το οποίον ευρίσκεται η Αγγλία”. Μετά την άνοδό του στην εξουσία, ο Μεταξάς υπογράμμιζε σε κάθε ευκαιρία την προσήλωσή του στην ανάγκη στενής συνεργασίας με το Λονδίνο. Η παρουσία του βασιλιά Γεωργίου Β΄ ‒γνωστού για τα φιλοβρετανικά του αισθήματα‒ αποτελούσε εγγύηση ότι το δικτατορικό καθεστώς θα ακολουθούσε τη φιλοβρετανική πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων.

Μανόλης Κούμας, Δεκαετία Πολέμων: διλήμματα της ελληνικής διπλωματίας, 1940-1949, Αθήνα: Εκδόσεις Παπαδόπουλος, 2022, σελ. 31.