Πηγή 1
Το ελληνικό όραμα για μια ενωμένη Ευρώπη

Ο προσανατολισμός της Ελλάδος προς την Ευρωπαϊκή Κοινότητα διασταυρωνόταν με την πεποίθηση ότι η συγκρότηση και ανάπτυξη της τελευταίας αυτής διεπόταν από το όραμα της δημιουργίας μιας Ενωμένης Ευρώπης ως «ιστορικής αναγκαιότητας». Ποια ήταν όμως η συγκεκριμένη μορφή που όφειλε να προσλάβει αυτή η Ευρώπη; […] Η ασφαλής προσέγγιση στο «έσχατο τέρμα», την Ένωση της Ευρώπης, προϋπέθετε τη συνειδητοποίηση της ομοιογένειας, πρωταρχικά πολιτικής και πολιτιστικής, που συνέχει τους λαούς της. Η αναγωγή των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας, της δημοκρατίας και του ανθρωπισμού σε βασικές συνιστώσες της ευρωπαϊκής ιδέας θα όφειλε να αποτυπωθεί στο πεδίο της καθημερινής πράξης. Η ουσιαστική οικονομική ενοποίηση, θεμελιακή για την επιβίωση της Ευρώπης, προσφερόταν για να οργανώσει την οικονομία γύρω από τον άνθρωπο, όχι τον άνθρωπο γύρω από την οικονομία. Αυτό πίστευαν όσοι προέστησαν – πρώτος ο Καραμανλής – στην πορεία προς την ενσωμάτωση της Ελλάδος στην Ευρώπη.

Κωνσταντίνος Σβολόπουλος, Ελληνική εξωτερική πολιτική 1830-1981, Αθήνα: Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 2014, σελ. 337-338.