Το πρόσωπο του Αβραάμ (Ibrâhîm) έχει μεγάλη σημασία για την ισλαμική παράδοση. Σε διάφορα κεφάλαια του Κορανίου υπάρχουν ποικίλες παραδόσεις για τον ίδιο και ορισμένες για τον γιο του Ισμαήλ (Isma‘il) και τη μητέρα του Άγαρ (Hâjar). Το όνομα «Αβραάμ» απαντά 69 φορές στο Κοράνιο και είναι το δεύτερο πιο συχνά αναφερόμενο όνομα προφήτη μετά του Μωυσή (Mûsâ).

Αγγελική Ζιάκα, Ο Αβραάμ στο Κοράνιο και την Μουσουλμανική Παράδοση

Στην εβραϊκή παράδοση το όνομα είναι ενδεικτικό του χαρακτήρα, των στόχων και της προσωπικότητας ενός ανθρώπου και συνδέεται άμεσα με τη θεϊκή σπίθα, την ψυχή («νέφες» [ נֶפֶש ]) κάθε Εβραίου. Σύμφωνα με τις αντιλήψεις της εποχής όποιος έδινε όνομα σε κάποιον, είχε απόλυτη εξουσία επάνω του. Στην περίπτωση, επίσης, που κάποιος άλλαζε το όνομά του, αυτό σήμαινε ότι άλλαζε αυτόματα τον σκοπό και τον ρόλο της ζωής του. Η «ευλογία» του Θεού (berakah) στην Παλαιά Διαθήκη σημαίνει ότι ο Θεός προσφέρει ένα δώρο ζωής στους ανθρώπους. Ευλογεί, μάλιστα, τον λαό του στις μεγάλες στιγμές της ιστορίας του, για να είναι πιστός στη Διαθήκη που συνάψε μαζί του.

---

Η ακόλουθη παράδοση αναφορικά με τον Αβραάμ είναι κοινή στις λεγόμενες «Αβραμιαίες θρησκείες», δηλαδή στον Ιουδαϊσμό, τον Χριστιανισμό αλλά και το Ισλάμ, καθώς καταγράφεται και στο Κοράνιο:

Το άγραφο δίκαιο της εποχής του Αβραάμ επέτρεπε στο σύζυγο μιας γυναίκας που δεν μπορούσε να τεκνοποιήσει να αποκτήσει ο ίδιος παιδιά με μια δούλη του. Σύμφωνα με αυτή την παράδοση, λοιπόν, ο Αβραάμ απέκτησε τον πρώτο του γιο με τη δούλη της Σάρα, την Άγαρ. Το όνομα του γιου του αυτού ήταν Ισμαήλ και θεωρείται ο προπάτορας των Αράβων. Γι' αυτό οι τελευταίοι ή γενικά οι μουσουλμάνοι ονομάζονταν από το μεσαιωνικό και υστεροβυζαντινό ελληνομουσουλμανικό «Αγαρηνοί» ή «Ισμαηλίτες».