∼ Απομαγνητοφωνημένο κείμενο ∼

Προϋπόθεση της δημιουργίας συνδικαλιστικών οργανώσεων είναι η εμφάνιση της μισθωτής εργασίας, δηλαδή κάποιοι άνθρωποι εργάζονται για κάποιους άλλους με μισθό.
Στην Ελλάδα, η μισθωτή εργασία εμφανίστηκε αρχικά στον αγροτικό χώρο, κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Αγρότες των ορεινών χωριών εργάζονταν ως εργάτες γης στις σταφιδοκαλλιέργειες της βόρειας Πελοποννήσου.
Τη δεκαετία του 1880 εμφανίστηκε η βιομηχανία.
Τη δεκαετία του 1890 η κρίση της σταφίδας (δεκαετία του 1890) έστρεψε ένα τμήμα των εργατών γης στη νεογέννητη βιομηχανία, τα μεταλλεία, τη ναυτιλία και τους σιδηροδρόμους. Κρίσιμες μάζες εργατών άρχιζαν να συγκεντρώνονται στις πρώτες ελληνικές βιομηχανικές πόλεις: Τον Πειραιά, το Βόλο, την Πάτρα, τη Σύρο, το Λαύριο.
Η ενσωμάτωση στην Ελλάδα μεγάλων εδαφικών εκτάσεων μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους (2012-2013) είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση του πληθυσμού και του εργατικού δυναμικού.
Τη δεκαετία του 1920 οι μικρασιάτες πρόσφυγες, οι οποίοι συγκρότησαν συνοικίες στα όρια των πόλεων, οδήγησαν ακόμη περισσότερο στην ανάπτυξη του αριθμού των μισθωτών εργαζομένων.
Η ύπαρξη, ωστόσο, εργατών και γενικότερα μισθωτών υπαλλήλων, παρότι απολύτως αναγκαία προϋπόθεση, δεν αρκεί για τη συγκρότηση εργατικού κινήματος.
Η πλέον αξιοσημείωτη από τις ιδεολογικές προϋποθέσεις για τη συγκρότηση του ελληνικού εργατικού κινήματος ήταν η ανάπτυξη της εγχώριας σοσιαλιστικής σκέψης και δράσης. Οι πρώτοι Έλληνες σοσιαλιστές [...] έδωσαν στους εργάτες μία διακριτή συλλογική ταυτότητα και στις εργατικές κινητοποιήσεις σχέδιο και προσανατολισμό.

Αποθήκευση