ΦΙΛΟ-
• Προσδιορίζει αυτόν που χαρακτηρίζεται από την αγάπη ή την ευνοϊκή στάση προς αυτό που εκφράζει το β' συνθετικό: φιλάνθρωπος, φιλάργυρος, φίλαρχος, φιλήδονος, φιλομαθής, φιλόμουσος, φιλόξενος, φιλοπόλεμος, φιλόπονος, φιλόστοργος, φιλοχρήματος· φιλειρηνικός, φιλάσθενος, ευαίσθητος στις αρρώστιες.
•Xαρακτηρίζει την αντίστοιχη στάση ή συμπεριφορά: φιλελευθερισμός·φιλαργυρία.