Ο Αλέκος Παναγούλης ήταν απόφοιτος της Σχολής Μηχανολόγων-Ηλεκτρολόγων τού Πολυτεχνείου, πολιτικός και ποιητής. Το 1968 αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο, αλλά απέτυχε. Συνελήφθη και υπέστη πολύ σκληρά βασανιστήρια στη φυλακή, όπου πέρασε πέντε χρόνια σε πλήρη απομόνωση. Μέσα στο κελί του, που έμοιαζε με τάφο, ο Παναγούλης, με όσα μέσα διέθετε, δημιούργησε μια από τις ποιητικές συλλογές του. Πολιτεύτηκε κατά την περίοδο της Μεταπολίτευσης και έχασε τη ζωή του σε τροχαίο ατύχημα την Πρωτομαγιά του 1976.

Ως ελάχιστο φόρο τιμής, η ελληνική πολιτεία εξέδωσε γραμματόσημο με τη μορφή του και έδωσε το όνομα του σε δημόσιους χώρους (δρόμους και πλατείες) σε όλη την Ελλάδα. Ανδριάντας του βρίσκεται στην πλατεία Δικαιοσύνης (Αθήνα), ενώ προτομές του κοσμούν την πλατεία που φέρει το όνομά του κοντά στη στάση «Άγιος Δημήτριος» του μετρό της Αθήνας και στον οικισμό Σύβρος (Λευκάδα), την πατρίδα της μητέρας του.