Η σχολή του Μονάχου. Βρυζάκης, Ροΐλός, Ιακωβίδης, Τσόκος, Γύζης, Λύτρας, Βολανάκης.
Νικηφόρος Λύτρας, Προσμονή. Η ζωγραφική στην Ελλάδα του 19ου αιώνα κυριαρχείται από τον ρεαλισμό της Σχολής του Μονάχου. Αυτό συνέβη επειδή πολλοί Έλληνες καλλιτέχνες της εποχής σπούδασαν με υποτροφία στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Μόναχο, την ιδιαίτερη πατρίδα του βασιλιά Όθωνα.
Νικηφόρος Λύτρας, Ο γαλατάς. Γεώργιος Ιακωβίδης, Τα πρώτα βήματα. Κωνσταντίνος Βολανάκης, Μαζεύοντας τα δίχτυα. Επιστρέφοντας από το Μόναχο, ο Νικηφόρος Λύτρας, ο Κωνσταντίνος Βολανάκης και ο Γεώργιος Ιακωβίδης δίδαξαν στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας.
Η Δόξα των Ψαρών. Η αποστήθιση. Kου-κου! Αντίθετα, ο Νικόλαος Γύζης παρέμεινε στη Γερμανία και δίδαξε στην Ακαδημία του Μονάχου.
Διονύσιος Τσόκος, Ο Κολοκοτρώνης ορκίζει τον γιο του. Θεόδωρος Βρυζάκης, Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ευλογεί τη σημαία της Επανάστασης. Στη Σχολή του Μονάχου ανήκουν οι πολύ σημαντικοί Έλληνες ζωγράφοι Θεόδωρος Βρυζάκης και Διονύσιος Τσόκος. Και οι δυο τους αντλούν τα θέματά τους από την Επανάσταση του 1821.
Η πυρπόληση της τουρκικής φρεγάτας. Ο Κωνσταντίνος Βολανάκης επίσης εμπνέεται από τον ναυτικό αγώνα του 1821.
Γεώργιος Ροΐλός, Η Μάχη των Φαρσάλων (1901). Ρεαλιστικά έργα, εμπνευσμένα από ιστορικές μάχες, από την καθημερινή ζωή των απλών ανθρώπων ή των αγωνιστών του 1821. Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά της ζωγραφικής της Σχολής του Μονάχου.