Η ΟΠΛΙΤΙΚΗ ΦΑΛΑΓΓΑ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΟΠΛΙΤΗ-ΠΟΛΙΤΗ
Η συγκρότηση της πόλης-κράτους, που είχε μια ορισμένη επικράτεια την οποία έπρεπε να υπερασπιστεί, εξηγεί την εμφάνιση, στις αρχές του 7ου αιώνα, μιας νέας συλλογικής μεθόδου μάχης: της οπλιτικής φάλαγγας. Επρόκειτο για έναν σχηματισμό στρατιωτών συμπαγή, με βάθος αρκετών σειρών, οργανωμένο για μετωπική επίθεση και αντίσταση στη σύγκρουση με τον αντίπαλο.[…] Οι πολιτικές επιπτώσεις αυτής της στρατιωτικής μεταρρύθμισης ήταν σημαντικές δεδομένης της ομοιότητας στη δομή μεταξύ φάλαγγας και πόλης. Ο τύπος αυτός σχηματισμού συνεπαγόταν τη διεύρυνση της στρατιωτικής συμμετοχής, κάτι που αποτελεί ένα από τα πιο αξιοσημείωτα γεγονότα του 7ου αιώνα. Ανέπτυσσε επίσης στον μέγιστο βαθμό την αλληλεγγύη μεταξύ των οπλιτών, αφού ο καθένας εξασφάλιζε όχι μόνο τη δική του άμυνα, αλλά και του αριστερού συμπολεμιστή του, τον οποίο κάλυπτε με την ασπίδα του, ενώ ο ίδιος προστατευόταν από αυτήν του δεξιού συμπολεμιστή του.[…] Όλα αυτά ανέπτυξαν στους πολίτες-στρατιώτες το αίσθημα ότι είναι όμοιοι και ίσοι.
Baslez M.-F. (2014). Πολιτική ιστορία του αρχαίου ελληνικού κόσμου (σσ. 89-90). (Μ. Στεφάνου, Μτφρ.). Πατάκης. (Έκδοση πρωτοτύπου 1994)