Από τον γάμο του με την Αικατερίνη της Αραγονίας, ο βασιλιάς της Αγγλίας Ερρίκος Η΄ απέκτησε πέντε παιδιά, από τα οποία όμως επέζησε μόνο ένα, η Μαρία Τυδώρ. Ο Ερρίκος επιθυμούσε διακαώς να αποκτήσει γιο, ο οποίος θα γινόταν ο διάδοχός του στον θρόνο. Για να το καταφέρει, επιδίωξε να αποδεσμευτεί από τον γάμο του με την Αικατερίνη προκειμένου να νυμφευθεί άλλη σύζυγο, την οποία είχε ήδη βρει στο πρόσωπο της Άννας Μπολέυν. Δεδομένου ότι ο Ερρίκος ήταν Καθολικός, η ακύρωση του γάμου του με την Αικατερίνη αποτελούσε αρμοδιότητα του πάπα. Πράγματι, το 1527 ο Ερρίκος ζήτησε από τον πάπα Κλήμη να ακυρώσει τον γάμο, όμως εκείνος αρνήθηκε.
Αντιδρώντας, το 1533 ζήτησε από το αγγλικό Κοινοβούλιο την ψήφιση μιας σειράς νομοθετικών πράξεων που στην πράξη καθιστούσαν την Εκκλησία της Αγγλίας ανεξάρτητη από το Βατικανό. Ο γάμος του Ερρίκου με την Αικατερίνη ακυρώθηκε από τον αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπερυ Τόμας Μορ και ο Ερρίκος νυμφεύθηκε την –ήδη έγκυο– Άννα Μπολέυν. Βάσει του Νόμου περί Υπεροχής (Act of Supremacy) που υιοθετήθηκε το 1534, ο βασιλιάς αναγνωρίστηκε επίσημα ως η ανώτατη κεφαλή της Εκκλησίας της Αγγλίας, η οποία εγκατέλειψε τον Καθολικισμό και εντάχθηκε στη χορεία των προτεσταντικών Εκκλησιών.
