Οι Άβαροι ήταν τοξότες ιππείς και ήρθαν από την Κεντρική Ασία για να εγκατασταθούν στα βόρεια σύνορα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας,
πέρα από τον Δούναβη. Αρχικά, ο χαγάνος τους -όπως ονομαζόταν ο ηγεμόνας τους- διαπραγματεύτηκε με τον ηλικιωμένο Ιουστινιανό. Οι
Άβαροι ήρθαν σε συμφωνία μαζί του να προσφέρουν στρατό στο Βυζάντιο, αν τους επιτραπεί να δημιουργήσουν κράτος. Η συμφωνία τηρήθηκε
έως τα χρόνια του Ηρακλείου, οπότε οι Άβαροι γίνονται και πάλι απειλητικοί προς το Βυζάντιο: παραβιάζουν τη συνθήκη ειρήνης, συνεργάζονται
με τους Πέρσες και κάνουν επιδρομές εναντίον των βυζαντινών πόλεων. Καθώς οι παντοδύναμοι Πέρσες ήταν οι πιο επικίνδυνοι εχθροί του Βυζαντίου,
οι αυτοκράτορες προσπαθούσαν να ελέγχουν και να εξουδετερώνουν τους Αβάρους με διπλωματικά μέσα ή να τους εξαγοράζουν με χρήματα, προτού προβούν σε στρατιωτικές επιχειρήσεις.
