Η ελίτ (αριστοκρατία) της ελληνικής κοινωνίας, ιδιαίτερα αυτή των φιλορωμαϊκών παρατάξεων, θεωρούσε τους Ρωμαίους προστάτες της ομόνοιας
και ευεργέτες των Ελλήνων. Έδειχνε, λοιπόν, με ποικίλους τρόπους την αφοσίωση και την ευγνωμοσύνη της.
Ένας από αυτούς τους τρόπους ήταν η λατρεία της «θεάς Ρώμης» από ιερείς ή αρχιερείς από τις πλέον επιφανείς οικογένειες των πόλεων και μέσα σε ιδιαίτερους ναούς.
Πολλές φορές, αυτή η λατρεία συνδυαζόταν και με αγώνες, τα λεγόμενα «Ρωμαία».
Ι. Τουλουμάκος, Έλληνες και Ρωμαίοι: Αντίθεση και προσαρμογή των Ελλήνων στη ρωμαϊκή κυριαρχία, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τομ. ΣΤ. Αθήνα 1976, σελ. 562 (διασκευή της συγγραφικής ομάδας)
Μπορούμε να εξηγήσουμε τη συμπεριφορά των Ελλήνων προνομιούχων απέναντι στους Ρωμαίους;
