Κωνσταντινούπολη
Η νέα πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ιδρυμένη από τον Κωνσταντίνο Α', που σχεδιάστηκε ως συνέχεια της Ρώμης.
Α' Λυκείου – Ιστορία
Διαδραστικό Γλωσσάρι Όρων
Εμφανίζονται 20 όροι
Η νέα πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ιδρυμένη από τον Κωνσταντίνο Α', που σχεδιάστηκε ως συνέχεια της Ρώμης.
Ο πολιτειακός θεσμός που μεταφέρθηκε από τη Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη διοίκηση, μέχρι την παρακμή του.
Χρηματική εισφορά που απαιτούνταν για την ένταξη στη Σύγκλητο.
Τιμητικός τίτλος που αποτελούσε προϋπόθεση για την ένταξη στη Σύγκλητο.
Αυτοκράτορας που ανέκτησε την εξουσία με τη στήριξη της Συγκλήτου, δείχνοντας την περιοδική ισχύ της.
Περίοδος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας κατά την οποία η Σύγκλητος περιήλθε σε πλήρη παρακμή.
Αυτοκράτορας που περιόρισε σημαντικά τις αρμοδιότητες της Συγκλήτου μέσω νομοθετικών διατάξεων.
Αυτοκράτορας που καθιέρωσε νέα ιεραρχία βασισμένη στη συγγένεια, μειώνοντας τη σημασία της Συγκλήτου.
Αίθουσα του παλατιού όπου γεννιούνταν οι αυτοκράτορες, που αποκτούσαν τον τίτλο Πορφυρογέννητος.
Τελετή αναγνώρισης του νέου αυτοκράτορα, αρχικά με στρατιωτικό χαρακτήρα.
Μέλος της Συγκλήτου που συμμετείχε στη διοίκηση και τη νομοθετική λειτουργία.
Το σύστημα διοικητικών αξιωμάτων που ενίσχυσε την οργάνωση του κράτους.
Η διαδικασία επιλογής νέου αυτοκράτορα, με την εμπλοκή της Συγκλήτου, του στρατού και των δήμων.
Σύστημα που καθιέρωσε τη μετάδοση της εξουσίας από αυτοκράτορα σε αυτοκράτορα της ίδιας οικογένειας.
Ο ρόλος του στρατού στη διαδικασία εκλογής του αυτοκράτορα.
Η δυνατότητα της Συγκλήτου να εκδικάζει υποθέσεις και να συναποφασίζει με τον αυτοκράτορα.
Η κοινωνική τάξη που περιλάμβανε τους Συγκλητικούς και τα μέλη της ανώτερης διοίκησης.
Οργανισμός ή θεσμός που συμμετείχε στη διακυβέρνηση της αυτοκρατορίας.
Η διαδικασία κατά την οποία ένας θεσμός χάνει τη σημασία και τις αρμοδιότητές του.
Νομοθετικά διατάγματα που, μεταξύ άλλων, περιόριζαν τις εξουσίες της Συγκλήτου.