Εισαγωγή

Η Γεωμετρία αναπτύχθηκε στο πλαίσιο της ανθρώπινης εξέλιξης καθώς είναι ανθρώπινο δημιούργημα. Η ίδια η λέξη Γεωμετρία δηλώνει την καταγωγή της. Γεω (Γη) μετρία (μέτρηση), δηλαδή μέτρηση της Γης, των εκτάσεων, των αποστάσεων, των γωνιών κ.ά. Μια πολύ σύντομη ιστορία της εξέλιξής της είναι η ακόλουθη.

1. Πρώιμη Γεωμετρία (3.000 π.Χ. – 6ος αιώνας π.Χ.).

Οι πιο πρώιμες καταγραφές της Γεωμετρίας αναφέρονται στους Βαβυλώνιους, στους αρχαίους Αιγύπτιους και στους αρχαίους Ινδούς και αφορούν κανόνες και μετρήσεις για τα μήκη, τις γωνίες, τα εμβαδά και τους όγκους, οι οποίες αναπτύχθηκαν για να καλύψουν κάποια πρακτική ανάγκη καθώς και ζητήματα που αφορούσαν την Αστρονομία και την Τοπογραφία.

2. Κλασική Ελληνική Γεωμετρία (6ος αιώνας π.Χ. - 300 π. Χ.).

Οι αρχαίοι Έλληνες, με πρωτεργάτες ογκόλιθους του πνεύματος, όπως ο Θαλής (624-545 π.Χ.), ο Πυθαγόρας (570-490 π.Χ.), ο Πλάτωνας (428-347 π.Χ.), ο Ευκλείδης (325-265 π.Χ.), ο Αρχιμήδης (287-212 π.Χ.), και πολλούς άλλους, εργάστηκαν ακούραστα για να μετατρέψουν την προηγούμενη εμπειρική γεωμετρική γνώση στο πρώτο ανθρώπινο επιστημονικό γνωστικό πεδίο. Ο Ευκλείδης (325-265 π.Χ.) έγραψε, στην Αλεξάνδρεια περί το 300 π.Χ., την πρώτη πραγματεία για τη Γεωμετρία, τα Στοιχεία της Γεωμετρίας. Στα 13 βιβλία (τόμους) των στοιχείων, οργάνωσε και ανέπτυξε την τότε γνώση σε μια ιδανική μορφή, που έγινε γνωστή ως «Ευκλείδεια γεωμετρία». Αυτό αποτέλεσε το βασικό βιβλίο σπουδής της Γεωμετρίας για περισσότερα από 2000 χρόνια σε όλο τον κόσμο.

3. Η μετά τον Ευκλείδη εποχή (300 π.Χ. - σήμερα)

Στους χρόνους που ακολούθησαν υπήρξαν επιφανείς εργάτες της Γεωμετρίας κατά τους Ελληνιστικούς χρόνους, όπως ο Απολλώνιος ο Περγαίος (262-190 π.Χ.), ο Ίππαρχος ο Ρόδιος (Νικεύς) (190-120 π.Χ.), ο Ήρων ο Αλεξανδρεύς (300-230 π.Χ.), ο Μενέλαος ο Αλεξανδρεύς (70-140 μ.Χ.), ο Πάππος ο Αλεξανδρεύς (περ. 290-350 μ.Χ.), και η Υπατία (370-415 μ.Χ.). Το έργο τους συνέχισαν ακούραστοι εργάτες της Γεωμετρίας σε όλο τον κόσμο, όπως ο Πέρσης Αλ Μαχάνι (820-880 μ.Χ.) και ο Ινδός Μπραμαγκούπτα (περ. 598-περ. 668 μ.Χ.). Μετά τη σκοτεινή περίοδο του Μεσαίωνα, το έργο των σπουδαίων Ελλήνων Γεωμετρών μεταφέρθηκε μέσω των Αράβων μελετητών στην Ευρώπη, όπου το παρέλαβαν και το συνέχισαν επιφανείς μελετητές, όπως ο Rene Descartes (1596-1650) και ο David Hilbert (1862-1943). Η μελέτη της Γεωμετρίας είναι μια σκυταλοδρομία, που τη σκυτάλη παραλαμβάνει κάθε φορά η επόμενη γενιά, με σκοπό να τη μελετήσει και να την προχωρήσει ακόμα περισσότερο.

Σχόλια

Η μελέτη της Γεωμετρίας είναι μελέτη του κόσμου μας, του πολιτισμού μας, της ιστορίας μας. Γι’ αυτό είναι τόσο σημαντική. Γι’ αυτό είναι τόσο σπουδαίο ανθρώπινο επίτευγμα.

Γι’ αυτό αγκαλιάζει και δίνει χαρά σε κάθε νέο μελετητή της. Αρκεί να θέλει να γίνει Γεωμέτρης.