Άλλοι μαθητές/ Άλλες μαθήτριες μιλάνε για το σχολείο τους

Γεια σας παιδιά. Είμαι η Δάφνη, είμαι 10 χρονών και μένω στη Θεσσαλονίκη.

Πηγαίνω στο 105ο Δημοτικό σχολείο. Πηγαίνω Δ΄ δημοτικού και συγκεκριμένα στο τμήμα Δ1.

Το σχολείο μου μου προσφέρει πολλές χρήσιμες γνώσεις, αλλά εκτός από τις γνώσεις μου δίνει τη δυνατότητα να κάνω φίλους με τους οποίους γελάμε, παίζουμε, λέμε ανέκδοτα, μυστικά, μοιραζόμαστε τους προβληματισμούς μας και περνάμε πολύ ωραία στο διάλειμμα. Παίζω με όλα τα παιδιά της τάξης μου και συνήθως επιλέγουμε το κυνηγητό. Βέβαια, κάποιες φορές τυχαίνει να μαλώσουμε είτε για σοβαρούς είτε για ασήμαντους λόγους, όπως για παράδειγμα για το ποιος κέρδισε στο παιχνίδι, αλλά πάντα με καλή διάθεση λύνουμε τα προβλήματά μας.

Το σχολείο μου είναι το μεγαλύτερο σχολείο της Ανατολικής Θεσσαλονίκης. Το σχολείο μου είναι πάρα πολύ όμορφο. Έχει πολλά παρτέρια γεμάτα λουλούδια και φυτά. Έχει μία μεγάλη αυλή με 4 μπασκέτες, ένα γήπεδο βόλεϊ, ένα ζωγραφισμένο κουτσό στο έδαφος και κερκίδες. Ακόμη έχει 2 μεγάλα γυμναστήρια που έχουν στρώματα. Χαίρομαι τόσο πολύ κάθε φορά που πάμε εκεί στην ώρα της γυμναστικής.

Επίσης, το σχολείο μου δίνει την ευκαιρία να συμμετάσχουμε σε πολλά ευρωπαϊκά προγράμματα, όπως το eTwinning. Σε αυτό το πρόγραμμα συνεργαζόμαστε με παιδιά από όλο τον κόσμο για να κάνουμε μια εργασία.

Μετά το μάθημα έχει διάφορους ομίλους, όπως μουσική, ρομποτική, ιστιοπλοΐα, γαλλικά και πολλά άλλα. Εγώ πηγαίνω στον όμιλο μουσικής και ρομποτικής. Στον όμιλο της μουσικής όσοι γνωρίζουμε ένα όργανο, γινόμαστε μέλη μιας ορχήστρας. Στον όμιλο της ρομποτικής προγραμματίζουμε με την πλακέτα ή το microbit.

Όταν δεν έχω ομίλους μένω στο ολοήμερο. Στο ολοήμερο έχω χρόνο να τελειώσω ένα μέρος των μαθημάτων μου, να παίξω με τις φίλες μου και με τους φίλους μου μέχρι να έρθει η μαμά μου ή ο μπαμπάς μου να με πάρουν στις 3 το μεσημέρι. Στο ολοήμερο παίζουμε κρυφτό, κρυφτοκυνηγητό και μήλα όταν έχουμε μπάλα, αλλά επειδή τις περισσότερες φορές μοιράζουν λίγες μπάλες, δεν είμαστε τυχεροί για να πάρουμε. Για να αποφασίσουμε ποιος θα φυλάει, κάνουμε το 21, δηλαδή δείχνουμε 1 ή 2 με τα δάχτυλα μας και μετράμε μέχρι το 21. Για παράδειγμα 1, 2, 3, 4 μέχρι το 21. Οποίος είναι το νούμερο 21, φυλάει.

Το μόνο που θα ήθελα να αλλάξω στο σχολείο μου είναι να είχαμε καινούριους υπολογιστές, γιατί μερικές φορές στον όμιλο της ρομποτικής προγραμματίζουμε στον υπολογιστή, αλλά επειδή είναι παλιός, δε στηρίζει το πρόγραμμα και χρειάζεται να κουβαλάμε τους δικούς μας.

Αυτό είναι το σχολείο μου, λοιπόν.

Θέλετε και εσείς με τον διπλανό ή με τη διπλανή σας να συζητήσετε για το σχολείο σας;

Τι σας αρέσει σε αυτό και τι θα θέλατε να αλλάξετε;

Γεια σας παιδιά.