Ο Σίμπα και το σύμπαν

«Σίμπα» μου είπε «Σίμπα μου, κάνε τα μαγικά σου, γουργούρισε, νιαούρισε, δώσε μου τα φιλιά σου. Να πάψει πια να με πονεί το τρελό μου το κεφάλι, να καθαρίσει το μυαλό απ’ τα σύννεφα, τη ζάλη.»

Κι εγώ αμέσως κάθισα στο στήθος της επάνω. Τα πόδια μου τα εμάζεψα, καθώς και την ουρά μου κι έπιασα το γουργουρητό, να γιάνει η κυρά μου.