Λεύτεροι στίχοι, λεύτερα μιλείτε.
                        Α. Λασκαράτος («Στιχουργήματα»)
        Εμπρός! Θέλω για πατρίδα τον απέραντο
        ροδοκοκκινισμένο ορίζοντα. Ζηλεύω εγώ κι έχω
        για τζάκι μου μονάκριβο μια ταξιδεύτρα του
        ήλιου αχτίδα.
                        Μ. Guyau («Στίχοι ενός φιλόσοφου»)

Κοντά στου Ρωμανού την Πύλη
πέφτει τ’ απλόχωρο λιβάδι,
τ’ ολόχλωρο, τ’ ολανθισμένο,
κι από παντού το απαλοζώνουν
της άνοιξης τα περιβόλια·
και στ’ Απριλιού του μήνα το έβγα
το κάστρο αγνάντια το μεγάλο
το τριδιπλοθεμελιωμένο,
κι αυτό χλωρό κι ολάνθιστο είναι·
κισσοί κι αγράμπελες και δάφνες
βραγιές τα κάνουν ώς κι αυτά
τα πολεμόχαρα μουράγια
τα πυργωτά.