Εκόμισα εις την Τέχνη

Αυτό το καβαφικό ποίημα είναι ένα «ποίημα ποιητικής», καθώς αναφέρεται στην ίδια την τέχνη της ποίησης και στη λειτουργία της. Ο ποιητής στοχάζεται πάνω στα βιώματα που αποτέλεσαν την πρώτη ύλη των ποιημάτων του και στη δύναμη της Τέχνης να τα μνημειώνει σε πλήρη και άρτια μορφή.

Κάθομαι και ρεμβάζω. Επιθυμίες κι αισθήσεις
εκόμισα εις την Τέχνην — κάτι μισοειδωμένα,
πρόσωπα ή γραμμές· ερώτων ατελών
κάτι αβέβαιες μνήμες. Aς αφεθώ σ’ αυτήν.
Ξέρει να σχηματίσει Μορφήν της Καλλονής·
σχεδόν ανεπαισθήτως τον βίον συμπληρούσα,
συνδυάζουσα εντυπώσεις, συνδυάζουσα τες μέρες.

Κ. Π. Καβάφης, Τα ποιήματα, τόμος Β΄ (1919-1933), επιμ. Γ. Π. Σαββίδης, εκδ. Ίκαρος, Αθήνα 2014