Αφού διαβάσετε το ποίημα «Τρώες» του Καβάφη, που ακολουθεί, να συζητήσετε τη «διασκευή» που επιχειρεί ο Μπρεχτ στο καβαφικό πρωτότυπο, αναφέροντας ποια μέρη του κρατάει και ποια αφαιρεί.

Διασκευή είναι η ανάπλαση ενός κειμένου σε ένα άλλο, που ανήκει στο ίδιο ή σε διαφορετικό λογοτεχνικό είδος, με αφαίρεση, προσθήκη ή τροποποίηση στοιχείων του πρωτοτύπου διατηρώντας, ωστόσο, το «πνεύμα» (την ουσία) του.

Κ. Π. Καβάφης
Τρώες

Είν’ η προσπάθειές μας, των συφοριασμένων·
είν’ η προσπάθειές μας σαν των Τρώων.
Κομμάτι κατορθώνουμε· κομμάτι
παίρνουμ’ επάνω μας· κι αρχίζουμε
νάχουμε θάρρος και καλές ελπίδες.

Μα πάντα κάτι βγαίνει και μας σταματά.
Ο Aχιλλεύς στην τάφρον εμπροστά μας
βγαίνει και με φωνές μεγάλες μάς τρομάζει.—

Είν’ η προσπάθειές μας σαν των Τρώων.
Θαρρούμε πως με απόφασι και τόλμη
θ’ αλλάξουμε της τύχης την καταφορά,
κ’ έξω στεκόμεθα ν’ αγωνισθούμε.

Aλλ’ όταν η μεγάλη κρίσις έλθει,
η τόλμη κι η απόφασίς μας χάνονται·
ταράττεται η ψυχή μας, παραλύει·
κι ολόγυρα απ’ τα τείχη τρέχουμε
ζητώντας να γλυτώσουμε με την φυγή.

Όμως η πτώσις μας είναι βεβαία. Επάνω,
στα τείχη, άρχισεν ήδη ο θρήνος.
Των ημερών μας αναμνήσεις κλαιν κ’ αισθήματα.
Πικρά για μας ο Πρίαμος κ’ η Εκάβη κλαίνε.


Μπέρτολτ Μπρεχτ
Διαβάζοντας έναν μεταγενέστερο Έλληνα ποιητή*

Τις μέρες που η πτώση τους ήταν βεβαία
– επάνω στα τείχη άρχισε ήδη ο θρήνος –
κομμάτι διορθώσανε οι Τρώες, κομμάτι
στις τριπλές ξύλινες πύλες, κομμάτι.
Κι άρχισαν να ’χουν θάρρος και καλές ελπίδες.

Και οι Τρώες λοιπόν…
                                                                (μτφρ. Ελένη Τορόση)



* Γράφτηκε το 1953 λίγους μήνες μετά την εξέγερση του Ιουνίου εναντίον του καθεστώτος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας.