Διαβάστε το ποίημα του Καβάφη «Στην εκκλησία» αντικριστά με το
ποίημα του Κ. Φ. Φαβάκη [= Μίμη Σουλιώτη] «Στα γήπεδα» και
σχολιάστε γιατί το δεύτερο θεωρείται παρωδία, λαμβάνοντας
υπόψη τον παρακάτω ορισμό:
παρωδία είναι η μίμηση της μορφής και του ύφους ενός
λογοτεχνικού κειμένου, με στόχο τη διακωμώδηση του
λογοτεχνικού προτύπου ή την άσκηση κοινωνικής κριτικής.
| α) το καβαφικό ποίημα | β) το ποίημα του Κ. Φ. (=Μ. Σουλιώτη) |
|
Στην εκκλησία Την εκκλησίαν αγαπώ – τα εξαπτέρυγά της, τ’ ασήμια των σκευών, τα κηροπήγιά της, τα φώτα, τες εικόνες της, τον άμβωνά της. Εκεί σαν μπω, μες σ’ εκκλησία των Γραικών· με των θυμιαμάτων της τες ευωδίες, μες τες λειτουργικές φωνές και συμφωνίες, τες μεγαλοπρεπείς των ιερέων παρουσίες και κάθε των κινήσεως τον σοβαρό ρυθμό – λαμπρότατοι μες στων αμφίων τον στολισμό – ο νους μου πηαίνει σε τιμές μεγάλες της φυλής μας, στον ένδοξό μας Βυζαντινισμό. Πηγή: Κ. Π. Καβάφης, Τα ποιήματα, τ. Β΄ (1897-1918), επιμ. Γ. Π. Σαββίδης, εκδ. Ίκαρος, Αθήνα 2014 |
Στα γήπεδα Τα γήπεδα δεν τα μισώ – τα κουλουάρ τους, τη χλόη του τερέν, τα εφαλτήριά τους, το σκάμμα· τες κερκίδες τους, τ’ αποδυτήριά τους. Εκεί σαν μπω, σ’ αγώνα Π.Α.Ο.Κ. μ’ Ολυμπιακό· με της θυρίδος Ένα τες Δικέφαλες Φατρίες, με τες αγγελικές κραυγές και θηριωδίες, τες ανυπόφορες των λάιτσμαν αβλεψίες και τες ατασθαλίες στα οφσάιντ των διαιτητών – λαμπρότατοι μες στου σικέ τον στολισμόν – ο νους μου τρέχει σ’ εποχές σπουδαίες της φυλής μας, στον ένδοξόν μας Βυζαντινισμόν. Πηγή: Κ. Φ. Φαβάκης, Ποιήματα εν παρόδω, εκδ. Μπαμ, Θεσσαλονίκη 1974 |