Τα κτίρια της Κωνσταντινούπολης

Αγία Σοφία: θεμελιώθηκε από τον Μεγάλο Κωνσταντίνο το 330 μ.Χ. και εγκαινιάστηκε από τον Κωνστάντιο το 360. Στη συνέχεια υπέστη αρκετές καταστροφές γαι να κατασκευαστεί εκ νέου με σχέδια του Ανθέμιου Τραλλιανού και του Ισίδωρου του Μιλήσιου. Ακολουθεί τον αρχιτεκτονικό ρυθμό της τρουλαίας βασιλικής και συνδυάζει στοιχεία της πρώιμης βυζαντινής ναοδομίας, σε πολύ μεγάλη κλίμακα. Σε όλη τη διάρκεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας αποτέλεσε την έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και υπήρξε ο σημαντικότερος ναός της ορθόδοξης εκκλησίας.
Ιππόδρομος: Χώρος όπου διεξαγόταν ιπποδρομίες και αρματοδρομίες, κατασκευασμένος κατά το πρότυπο του Circus Maximus της Ρώμης. Υπολογίζεται ότι η χωρητικότητά του ήταν για 100.000 θεατές. Χτίστηκε αρχικά στα τέλη του 3ου αιώνα από τον Σεπτίμιο Σεβήρο.
Μαγναύρα: («Μεγάλη Αυλή») Βρισκόταν στα βόρεια του Παλατιού και λειτουργούσε αρχικά ως κτήριο της Συγκλήτου ή ως αίθουσα υποδοχής και ακροάσεων. Η κατασκευή και ο αρχικός ρόλος της Μαγναύρας δεν έχουν αποσαφηνιστεί.
Αυγουσταίον: Δημόσια πλατεία στο νότιο μέρος της Αγίας Σοφίας. Η κατασκευή του αποδίδεται στα χρόνια του Μεγάλου Κωνσταντίνου και ονομάστηκε έτσι προς τιμή της μητέρας του, στην οποία είχε αποδοθεί ο τίτλος της αυγούστας.
Αγία Ειρήνη: Αποτελούσε τον καθεδρικό ναό της Κωνσταντινούπολης πριν τα εγκαίνια της Αγίας Σοφίας το 360. Ακολουθεί τον αρχιτεκτονικό ρυθμό της τρουλαίας βασιλικής.
Χαλκή πύλη: H Χαλκή πύλη ήταν η κύρια είσοδος και ο προθάλαμος του Μεγάλου Παλατιού της Κωνσταντινούπολης. Πάνω από την κεντρική πύλη της εισόδου, ήταν τοποθετημένη η εικόνα του Χριστού Χαλκίτη, η οποία κατά την περίοδο της εικονομαχικής κρίσης αφαιρέθηκε, προκαλώντας τεράστιες αντιδράσεις.
Μεγάλο Παλάτι: Το διοικητικό κέντρο όλης της βυζαντινής αυτοκρατορίας για 800 τουλάχιστον χρόνια, μετά τη θεμελίωσή του από τον Μ. Κωνσταντίνο. Μεγάλο μέρος του συγκροτήματος καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της στάσης του Νίκα οπότε και ξαναχτίστηκε από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α'.