η θέση ενός τόπου που δίνεται από τις γεωγραφικές συντεταγμένες.

η μορφή της επιφάνειας της Γης, το οποίο διακρίνεται σε ηπειρωτικό και υποθαλάσσιο.

όταν τα μεταφερόμενα υλικά της διάβρωσης αποτίθενται/μεταφέρονται μέσω της κίνησης του νερού σε χαμηλότερη υψομετρικά περιοχή.

τα λείψανα ζωικών ή φυτικών οργανισμών που βρίσκονται σε ιζηματογενή πετρώματα.

η διαδικασία της θραύσης των πετρωμάτων λόγω της δράσης ατμοσφαιρικών και βιογενών παράγοντων.

η ηλεκτρική εκκένωση που δημιουργείται μεταξύ σύννεφου και σύννεφου.

η αεριώδης μάζα που περιβάλει τη Γη.

το σύνολο του χώρου όπου μπορούν να επιβιώσουν και να αναπτυχθούν οι οργανισμοί στη Γη.

η διαδικασία όπου τα επίπεδα πληροφορίας τοποθετούνται στην πραγματική τους θέση.

το ζεύγος των αριθμών, (γεωγραφικό πλάτος και μήκος), που ορίζουν τη θέση ενός τόπου.

η απόσταση ενός σημείου από τον πρώτο μεσημβρινό.

η απόσταση ενός σημείου από τον ισημερινό.

το εκτεταμένο χρονικό διάστημα που καταλαμβάνει το σύνολο της γεωλογικής ιστορίας της Γης.

ο γεωμορφολογικός σχηματισμός που δημιουργείται από την απόθεση υλικού που μεταφέρει ένας ποταμός στην εκβολή του.

η μεταφορά σε μεγάλη απόσταση των προϊόντων της αποσάθρωσης.

το τμήμα του ποταμού που καταλήγει στη θάλασσα.

το σημείο της κατακόρυφης προβολής από την εστία του σεισμού στην επιφάνεια της Γης.

το σημείο στο εσωτερικό της Γης που η λιθόσφαιρα έχει σπάσει, δηλαδή δημιουργήθηκε ένα ρήγμα.

απεικόνιση – γράφημα που δείχνει την ηλικιακή κατανομή του πληθυσμού σε γυναίκες και άνδρες.

το άνοιγμα του φλοιού της Γης από όπου μπορούν να εκρέουν ρευστά πετρώματα, στάχτη και αέρια.

η ανοδική κυκλική κίνηση θερμού υλικού στο μανδύα της Γης.

τα σταθερά σημεία ως προς το εσωτερικό της Γης, όπου το μάγμα ανέρχεται στην επιφάνεια.

τα πετρώματα που έχουν δημιουργηθεί από την καθίζηση υλικών σε αιώρηση σε κάποιο ρευστό μέσο, όπως, για παράδειγμα, σε νερό.

η νοητή καμπύλη που χωρίζει τη Γη σε βόρειο και νότιο ημισφαίριο.

νοητές καμπύλες που ενώνουν όλα τα σημεία με το ίδιο βάθος.

νοητές καμπύλες που ενώνουν όλα τα σημεία με το ίδιο υψόμετρο.

τα απολιθώματα που έχουν μεγάλη γεωγραφική εξέλιξη σε σχετικά μικρή χρονική γεωλογική διάρκεια και για αυτόν τον λόγο είναι ιδιαίτερα σημαντικά στη μελέτη της ηλικίας της Γης.

βίαιο μετεωρολογικό φαινόμενο που συνοδεύεται από βροχές μεγάλης έντασης και πολύ ισχυρούς ανέμους και έχει τοπική εμφάνιση.

το σύνολο του νερού σε κάθε μορφή που καταλήγει από την ατμόσφαιρα στη Γη.

η ηλεκτρική εκκένωση που δημιουργείται μεταξύ σύννεφου και εδάφους.

οι κλιματολογικές και μετεωρολογικές συνθήκες που επικρατούν σε ένα τόπο για μεγάλα χρονικό διάστημα.

Δεκαβάθμια,(10) κλίμακα μέτρησης του μεγέθους ενός σεισμού.

ο αριθμός που δηλώνει πόσες φορές είναι μικρότερη μία απόσταση που απεικονίζεται σε ένα χάρτη από την πραγματική.

μια στενή αύλακα που διοχετεύει τη ροή της υδάτινης μάζας του ποταμού προς τις εκβολές του

γκρεμός ή βάραθρο

το μάγμα που εξέρχεται στην επιφάνεια της Γης.

επί μέρους κομμάτια που χωρίζεται η λιθόσφαιρα

το λιωμένο πέτρωμα που σχηματίζεται λόγω υψηλών θερμοκρασιών και πιέσεων στο εσωτερικό της Γης

γεωμορφολογικός σχηματισμός που προκύπτει από τις στροφές των ποταμών κατά τη ροή τους.

το μέγεθος που δηλώνει πόση ενέργεια απελευθερώθηκε από την εστία του σεισμού κατά τη στιγμή θραύσης των πετρωμάτων.

η νοητή καμπύλη που είναι παράλληλη στον 1ο μεσημβρινό του Γκρήνουιτς

η έξαρση του ωκεάνιου βυθού που εμφανίζεται ως υποθαλάσσια οροσειρά και η κορυφογραμμή της αποτελεί ρήγμα.

τα πετρώματα, τα οποία προκύπτουν από άλλα προϋπάρχοντα πετρώματα μεταβολές (ορυκτολογικές, χημικές, ιστολογικές) χωρίς όμως να έχουν υποστεί τήξη (λιώσιμο).

η αλλαγή τόπου μόνιμης διαμονής ενός ατόμου ή ενός πληθυσμoύ ατόμων.

εποχικοί ισχυροί άνεμοι που πνέουν κυρίως στον Ινδικό ωκεανό και τη νοτιοανατολική Ασία.

το φυσικά εμφανιζόμενο ομογενές στερεό που σχηματίζεται με ανόργανες διαδικασίες και χαρακτηρίζεται από σταθερές φυσικές ιδιότητες και καθορισμένη χημική σύσταση.

η νοητή καμπύλη παράλληλη στον Ισημερινό.

η κίνηση της Γης γύρω από τον άξονα της.

η κίνηση της Γης γύρω από τον Ήλιο.

δομική μονάδα του στερεού φλοιού της Γης που μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελείται από συσσωμάτωμα ενός ή περισσοτέρων ορυκτών.

η περιοχή από όπου ξεκινά η ροή νερού σε ένα ποταμό.

Η πυκνότητα του πληθυσμού που εκφράζει τον αριθμό των κατοίκων μιας περιοχής ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.

είναι το σύστημα αξόνων με βάση το οποίο γίνεται η προβολή μιας περιοχής στο επίπεδο.

ο προσδιορισμός της θέσης και της κατεύθυνσης ενός σημείου ή τόπου με την χρήση των σημείων του ορίζοντα.

τα πετρώματα, τα οποία δημιουργούνται όταν ψυχθεί και στερεοποιηθεί το μάγμα.

μια ιδιαίτερα πολύπλοκη επιστημονική μέθοδος, στην οποία βασίστηκαν οι επιστήμονες για να προσδιορίσουν με τη καλύτερη δυνατή ακρίβεια την ηλικία της Γης.

η ασυνέχεια των πετρωμάτων λόγω θραύσης όπου εκατέρωθεν της οποίας παρατηρούνται μετατοπίσεις των σπασμένων τεμάχων πετρώματος.

οι εδαφικές δονήσεις λόγω της πρόκλησης σεισμού.

η αποτύπωση των σεισμικών κυμάτων σε ένα γράφημα.

σεισμός είναι η εδαφική δόνηση που γεννιέται κατά τη διατάραξη της μηχανικής ισορροπίας των πετρωμάτων από φυσικές αιτίες που σχετίζονται με το εσωτερικό της γης. (πηγή: ΟΑΣΠ)

μας δείχνει πού ακριβώς βρίσκεται ένα μέρος σε σχέση με κάποιο άλλο.

το βαθύ και πλατύ βύθισμα.

το διάγραμμα το οποίο στον οριζόντιο άξονα απεικονίζει την απόσταση και στον κατακόρυφο το υψόμετρο.

η απότομη μετακίνηση μεγάλης ποσότητας νερού στη θάλασσα λόγω της δημιουργίας σεισμού.

είναι ένα σύστημα θύελλας με δυνατούς ανέμους, που κυκλοφορούν γύρω από μία κεντρική περιοχή με χαμηλότερη ατμοσφαιρική πίεση από τις γειτονικές περιοχές.

το δίκτυο που αποτελείται από ρυάκια, χειμάρρους, ποτάμια και αποτελεί το δίκτυο µεταφοράς και κίνησης του νερού.

η νοητή γραµµή που συνδέει τα ψηλότερα σηµεία των υψωµάτων μίας περιοχής και ορίζει προς ποια πλευρά αυτών των υψωμάτων θα κατευθυνθούν τα νερά της βροχής.

το σύνολο του νερού που υπάρχει σε όλες τις μορφές στη Γη.

δίνει την ερμηνεία των συμβόλων που απεικονίζει ένας χάρτης.

η κατακόρυφή απόσταση ενός τόπου από την επιφάνεια της θάλασσας

η συμβολική απεικόνιση ενός τόπου.

περιλαμβάνει ένα σύνολο από ποσοτικές μεθόδους και τεχνικές που μελετούν τόπους και φαινόμενα χρησιμοποιώντας γεωγραφικές πληροφορίες.

περιοχές της Γης ή ζώνες που έχουν θεσμοθετήσει την ίδια ώρα και αναφέρεται ως τοπική ώρα.