Το Σχίσμα των Εκκλησιών

Το Σχίσμα ανάμεσα στην Ορθόδοξη και τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα στην ευρωπαϊκή ιστορία. Ενώ στην αρχή φάνηκε ότι επρόκειτο απλώς ως μια διαφωνία του Πάπα με τον Πατριάρχη, σταδιακά δημιούργησε έντονη εχθρότητα ανάμεσα στο Βυζάντιο και τη Δύση και οριστική απομόνωση των δύο Εκκλησιών.

Πώς φτάσαμε στο Σχίσμα του 1054;

Μοιάζει να συνέβη τελείως ξαφνικά, αλλά στην πραγματικότητα υπήρχε μεγάλη ένταση ανάμεσα στους αρχηγούς των δύο Εκκλησιών από την περίοδο της Εικονομαχίας. Τον 11ο αιώνα, ο Πατριάρχης Μιχαήλ Α΄ Κηρουλάριος και ο Πάπας Λέων Θ΄, δύο αλαζόνες και ανταγωνιστικοί θρησκευτικοί ηγέτες, άρχισαν να ψάχνουν αφορμή να επιβάλουν ο καθένας την άποψή του.

Το Ανάθεμα του Πάπα

Ο Πάπας, ο οποίος ήθελε να έχει λόγο στις αποφάσεις του Πατριάρχη, έστειλε αντιπροσώπους του στην Κωνσταντινούπολη, οι οποίοι άφησαν πάνω στην Αγία Τράπεζα του ναού της Αγίας Σοφίας τη λεγόμενη παπική βούλα, μια παπική απόφαση που αναθεμάτιζε (δηλαδή, καταδίκαζε ως αιρετικό) τον Πατριάρχη. Στη συνέχεια, και ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Θ΄ έκανε το ίδιο, αναθεματίζοντας κι εκείνος τον Πάπα μέσω δικών του απεσταλμένων.

Από εκεί και πέρα, το Σχίσμα οριστικοποιήθηκε.