Η Δ΄ Σταυροφορία

Στα 1200, το Βυζάντιο απειλείται από τους Νορμανδούς και τους Γερμανούς και είναι οικονομικά και στρατιωτικά αποδυναμωμένο. Τον ίδιο καιρό, η Βενετία είναι η ανερχόμενη δύναμη της Μεσογείου. Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο Πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ ανακοινώνει την έναρξη της Δ΄ Σταυροφορίας. Όσοι θέλουν να πάρουν μέρος σε αυτή, συγκεντρώνονται στη Βενετία, από όπου θα μεταφερθούν με πλοία του στόλου των Βενετών στην Ανατολή.

Το 1203, ο έκπτωτος βυζαντινός αυτοκράτορας Ισαάκιος Β΄ Άγγελος προσεγγίζει τους Σταυροφόρους και τους ζητάει βοήθεια. Μπορούν να του εξασφαλίσουν την επάνοδό του στον θρόνο, καθώς θα κινούνται προς την Ανατολή; Εκείνοι αποδέχονται την πρόταση και βάζουν πλώρη για την Κωνσταντινούπολη. Αποκαθιστούν τον Ισαάκιο στον αυτοκρατορικό θρόνο, τον Ιούλιο του 1203, αλλά δεν αποχωρούν από τη Βασιλεύουσα. Παραμένουν εκεί με τη δικαιολογία ότι πρέπει πρώτα να περάσει ο χειμώνας και μετά να συνεχίσουν την πορεία τους.

Το 1204, όμως, οι Σταυροφόροι προχωρούν στην Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Οι σφαγές και οι λεηλασίες δημιουργούν ανείπωτες καταστροφές, ενώ σημειώνονται και κλοπές πολύτιμων έργων τέχνης που θα βρουν στη συνέχεια τη θέση τους σε ναούς και πύργους της Δύσης.

Η αυτοκρατορία διασπάται σε αυτόνομα λατινικά και βυζαντινά κράτη και ξεκινά η περίοδος της Λατινοκρατίας, η οποία ανοίγει τον δρόμο για το πέρασμα του Βυζαντίου στα χέρια των Οθωμανών.