Κοινότητες επαγγελματιών στο Κάστρο Ιωαννίνων
Μετά την αποτυχημένη επανάσταση του Διονυσίου του Φιλοσόφου, του επονομαζόμενου και Σκυλοσόφου το 1611, οι Οθωμανοί οδήγησαν τους Έλληνες κατοίκους του κάστρου των Ιωαννίνων σε έξωση. Οι καστρινοί εγκαταστάθηκαν στις συνοικίες της Σιαράβας, της Καραβατιάς και της Καλούτσιανης, έξω από τα τείχη του κάστρου, δίνοντάς τους νέα πνοή. Στη συνοικία της Σιαράβας εγκαταστάθηκαν τα ταμπάκικα, δηλαδή τα βυρσοδεψεία. Ταμπάκικα έλεγαν τα βυρσοδεψεία και Ταμπάκους τους βυρσοδέψες. Τα ταμπάκικα ήταν όλα μαζεμένα στην ανατολική πλευρά του κάστρου, στην άκρη της λίμνης. Στο μέρος αυτό, από τη Σκάλα μέχρι τα σφαγεία, έστησαν το μαχαλά τους. Ήταν η ιστορική συνοικία της Σιαράβας που χρωστούσε το όνομά της σε κάποιον παλιό άρχοντα των Ιωαννίνων. Θεωρείται ότι είναι μία από τις πρώτες συνοικίες που δημιουργήθηκαν στην πόλη, όταν αυτή εξαπλώθηκε έξω από τα τείχη του κάστρου. Στην συνοικία αυτή λοιπόν υπήρχαν τα ταμπάκικα, δηλαδή τα εργαστήρια και οι κατοικίες των βυρσοδεψών.
Καλαντζής, Α. (2016). “Επαγγέλματα που χάθηκαν: Τα ταμπάκικα των Ιωαννίνων”, pm.gr
ΑΡΓΥΡΟΧΡΥΣΟΧΟΟΙ:
Η ιστορία της πόλης των Ιωαννίνων είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την παράδοση της λαϊκής τέχνης στην αργυροχοΐα. Το ασήμι δουλεύεται στα Ιωάννινα από τα χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας με σημαντική εμπορική και εξαγωγική δραστηριότητα των προϊόντων της αργυροχοΐας από τους Γιαννιώτες τεχνίτες στην Ευρώπη και την Ρωσία.Οι τεχνίτες των Ιωαννίνων είχαν ανέκαθεν παράδοση στη δημιουργία μοναδικών αντικειμένων τέχνης, μία παράδοση, η οποία διατηρείται μέχρι σήμερα. Στα Ιωάννινα μάλιστα, λειτούργησε από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα ειδική Σχολή «Αργυροχρυσοχοΐας», με ιδιαίτερα αξιόλογη προσφορά στην ανάπτυξη και εξέλιξη της συγκεκριμένης τέχνης και στην τόνωση της τοπικής οικονομίας.
“Αργυροχρυσοχοΐα: Kάτι παραπάνω από Τέχνη”