Η αλεπού και το λελέκι

Μια μέρα, η πονηρή αλεπού προσκάλεσε το λελέκι για φαγητό στο σπίτι της. Φτάνοντας όμως εκεί το λελέκι, διαπίστωσε πως η αλεπού είχε μαγειρέψει σούπα και την είχε σερβίρει σε πιάτα τόσο ρηχά, που το ράμφος του δεν κατάφερε να ρουφήξει ούτε μια γουλιά. Βλέπετε, το ράμφος του ήταν μακρύ, στενό και μυτερό στην άκρη, με αποτέλεσμα να του γλιστράει η σούπα και να τσιμπάει μόνο λίγες σταγονίτσες. Η αλεπού γελούσε καθώς το λελέκι προσπαθούσε να φάει και ταλαιπωριόταν. Τελικά, το καημένο το λελέκι, αναγκάστηκε να μείνει νηστικό, παρακολουθώντας την οικοδέσποινα να τρώει του καλού καιρού. Όταν πια η αλεπού τελείωσε το φαγητό της, το λελέκι την αποχαιρέτησε κι έφυγε πεινασμένο!

Πέρασαν λίγες μέρες και το λελέκι σκεφτόταν με ποιον τρόπο θα έδειχνε στην αλεπού ότι δεν ήταν σωστή η συμπεριφορά της. Έτσι, αποφάσισε να την καλέσει κι αυτό, στο δικό του σπίτι, και να της κάνει το τραπέζι. Η αλεπού με πολλή χαρά πήγε στο γεύμα, το λελέκι όμως της πρόσφερε το φαγητό σε ένα ψηλό και στενό δοχείο, σαν βάζο, στο οποίο εκείνη δεν μπορούσε να βάλει τη μουσούδα της. Όσο κι αν προσπαθούσε η καημένη, η κοντή της μουσουδίτσα δε μπορούσε να φτάσει στον πάτο αυτού του βάζου, που ήταν πολύ μακρύ. Έτσι, παρά το ότι και το φαγητό μοσχοβολούσε, αλλά και εκείνη πεινούσε, δεν κατάφερε να πιάσει ούτε μια μικρή μπουκίτσα.

Το λελέκι σαν τέλειωσε το γεύμα του, της είπε χαμογελαστά: «Εγώ, το παράδειγμά σου ακολούθησα!». Η αλεπού κατάλαβε αμέσως τι εννοούσε ο φίλος της και θα είναι πιο προσεκτική πια με τους άλλους!

Ο μύθος αυτός μας διδάσκει ότι δεν πρέπει να κάνουμε στους άλλους ό,τι δεν θέλουμε να κάνουν σε εμάς.

• Ποιο πρόβλημα αντιμετώπισαν τα δύο ζώα;
• Τι διαφορετικό είχαν τα δοχεία φαγητού των δύο ζώων;
• Μπορείτε με παντομίμα να δείξετε ένα από τα δύο ζώα καθώς τρώει;