1 / 7
John William Waterhouse (1910).
Η Πηνελόπη και οι μνηστήρες.
Aberdeen Art Gallery, Σκωτία.
2 / 7
Η Πηνελόπη και ο Τηλέμαχος μπροστά από όρθιο αργαλειό
(Encyclopædia Britannica, 1911, τομ. 26, σελ. 403-404, άρθρο για την υφαντική). Πηγή για το σχέδιο: αγγείο στο Μουσείο της πόλης Chiusi (Τοσκάνη, Ιταλία).
(Encyclopædia Britannica, 1911, τομ. 26, σελ. 403-404, άρθρο για την υφαντική). Πηγή για το σχέδιο: αγγείο στο Μουσείο της πόλης Chiusi (Τοσκάνη, Ιταλία).
3 / 7
Οι μνηστήρες ανακαλύπτουν το τέχνασμα που χρησιμοποιεί η Πηνελόπη.
Εικόνα από το βιβλίο του Τζον Φλάξμαν, Η Ιλιάδα και η Οδύσσεια του Ομήρου (1826) που βρίσκεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Πολωνίας.
Εικόνα από το βιβλίο του Τζον Φλάξμαν, Η Ιλιάδα και η Οδύσσεια του Ομήρου (1826) που βρίσκεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Πολωνίας.
4 / 7
«Η Πηνελόπη στον αργαλειό» του Rudolf Seitz (1893) βρίσκεται στην Αίθουσα Δεξιώσεων του Κάστρου Ratibor στη Βαυαρία.
Έχει δημιουργηθεί με τεχνική που συνδυάζει την υφή του υφάσματος με τη ζωγραφική.
Έχει δημιουργηθεί με τεχνική που συνδυάζει την υφή του υφάσματος με τη ζωγραφική.
5 / 7
Johann Heinrich Wilhelm Tischbein (19ος αιώνας), Οδυσσέας και Πηνελόπη.
Μουσείο Τέχνης και Πολιτιστικής Ιστορίας, Dortmund, Γερμανία.
Μουσείο Τέχνης και Πολιτιστικής Ιστορίας, Dortmund, Γερμανία.
6 / 7
Pinturicchio (1509), Επιστροφή του Οδυσσέα. Εθνική Πινακοθήκη, Λονδίνο.
7 / 7
Η «Πηνελόπη», έργο από μάρμαρο του Λεωνίδα Δρόση, δημιουργήθηκε το 1873
και βρίσκεται στην Εθνική Γλυπτοθήκη στην Αθήνα, Ελλάδα.
και βρίσκεται στην Εθνική Γλυπτοθήκη στην Αθήνα, Ελλάδα.
