Ο σύντροφος του Αλεξάνδρου

Ο Βουκεφάλας και ο Αλέξανδρος έγιναν αχώριστοι, και μόνο αυτός μπορούσε να τον ιππεύσει, όπως και έκανε, σε κάθε μάχη από τις κατακτήσεις των ελληνικών πόλεων-κρατών και της Θήβας μέχρι τη μάχη στα Γαυγάμηλα και μετά στην Ινδία. Μετά την καταληκτική ήττα του Δαρείου Γ’, απήγαγαν τον Βουκεφάλα όσο ο Αλέξανδρος απουσίαζε σε εκδρομή. Με την επιστροφή του και μαθαίνοντας την είδηση, απείλησε ότι θα έκοβε κάθε δένδρο, θα κατέστρεφε ολοσχερώς τα εδάφη, και θα σκότωνε κάθε κάτοικο της περιοχής αν δεν τον επέστρεφαν. Το άλογο επεστράφη σύντομα μαζί με παράκληση για έλεος.

Μολονότι οι ιστορικοί διαφωνούν ως προς την αιτία θανάτου του Βουκεφάλα - κάποιοι θεωρούν ότι πέθανε τελικά από τραύματα μάχης - οι περισσότεροι συμφωνούν ότι πέθανε από γηρατειά μετά την μάχη στον Υδάσπη ποταμό (326 π.Χ.). Αν και ο Πλούταρχος αναφέρει και τις δύο πιθανές αιτίες, παραθέτει ότι ο Ονησίκριτος, ιστορικός που συνόδευε τον Αλέξανδρο στις εκστρατείες του, ανέφερε ότι το άλογο πέθανε όντως από γηρατειά. Όπως και να πέθανε ο Βουκεφάλας, πενθώντας τον, ο Αλέξανδρος ίδρυσε πόλη στην μνήμη του αγαπημένου του ίππου που ονομάστηκε Βουκεφάλα.

(πηγή: worldhistory.org Βουκεφάλας, Donald L. Wasson σε μετάφραση Μιχαήλ Κοζαμάνη. Δημοσίευση, 06 Οκτωβρίου 2011)

Μπρούτζινο γλυπτό του Ευάγγελου Μουστάκα, 1973, Θεσσαλονίκη